Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

...νυφάκι...

Απο τις πολλές ΝΥΦΕΣ, αυτές τις ημέρες, εχει ασπρίσει το μάτι μου. Και οσο περισσότερες βλέπω, τόσο περισσότερο χασκω, στην κυριολεξία. Μου αρεσαν ξ' απ' ανέκαθεν τα νυφικά ... σουσ και θα αρχίσω πάλι να άδω "το νυφικο σου φόρεμα'.. και το έλεγα 15 ημέρες...το αναλύσαμε το ψάξαμε το φτιάξαμε.... 

Μας ξεσήκωσε το Μουσείο Μπενάκη και το Πελοποννησιακό Ιδρυμα της Λαογραφίας με τα νυφικά και τις παραδόσεις και και και ... τα είπαμε.
Και ο γάμος ειναι χαρά, κακα τα ψέμματα.

Στολισμένη με έχω παρανυφάκι, απο τον γάμο της Νίτσας. Ειναι η Νίτσα της ζωής μου. Με το κατσαρό γελάκι της και το νάζι στην φωνή. Η Νίτσα που με μεγάλωσε. η Νίτσα που κοριτσόπουλο, επαιζε μαζί μου. Η Νίτσα, που δεν την θυμάμαι στο σπίτι, αλλα θυμάμαι σκηνές, οπως τον Σάκη, τον αδελφό της να βάζει το πικ απ. Την Νίτσα να μου ταζει πως οταν παντρευτεί θα γινω παρανυφάκι.
 Κι εφυγαν απο το σπίτι, με την σίτσα Μπάφου (οπου θεια Βάσω), την μαμα της και τον Σάκη τον αδελφο της και πήγαν στον Αγιο Μελέτη κάπου. Τις επισκέψεις τις θυμάμαι, που καναμε εκει. Το γλυκό και το ψωμοτυρι που με ταίζαν. Πως ως να κλεισει τα μάτια η σίτσα Μπάφου μου, επαιρνε τηλέφωνο πρωτη πρωί πρωί να με ευχηθεί την πρωτοχρονιά κι αν ήταν μεγαλύτερη και ας γιόρταζε κι εκεινη. ημουν το κοριτσάκι της. 
Ετσι... εκεινη την χρονιά το 68, ήρθαν πολλά στην ζωή μου. Στη γύρα τον Οκτω του 67 ήρθε το μωρό. Μας έκλεισε μέσα και εβγαινα μονο με αιτηση του συμβουλίου έξω για βόλτα, πάντα με κάποιον άλλον και χωρις την μανούλα. Με τον Μίμη, απο το χέρι. κρατημένοι σφιχτά... τι λες τώρα. και τον παππού. Η γιαγιά δεν έβγαινε και οι προκομένες αδελφες της μανας μου, ντιπ καταντίπ... δεν... ξέρανε το σπόρ. 

ετσι.. ο Σπύρος, ντύθηκε γαμπρός σπίτι μας, γιατί δεν είχε δικό του το έρμο το φτωχό, νάναι καλά, αλλα αυτό το έχασα γιατί εγώ πήγα στην Νίτσα να ντυθώ παρανυφάκι της. Η μαμά του τήρησε τα έθιμα του χωριού ομως μου είπαν.
Και ντύθηκα. Μήπως θυμαμαι και πολλά? Ειλικρινά δεν. Ομως κοίτα με. Με στεφανάκι, με φαρδιο παρανυφικό και το ανάλογο ύφος. Είχα καθήκον παιδί μου, 7 μιση ετών πράμα, να κρατώ την ουρά, το μονο που θυμάμαι ειναι πως συνόδεψα την νύφη και οδηγούσε ο Σάκης μας. Εφυγε νωρίς. 
Και πως η μαμα μου δεν ήταν να με καμαρώσει το θυμάμαι καλα. Ηταν η γιαγιά ο ο παππούς και ο Μίμης. Καλα για τον καπιτέν λόγος δεν γίνεται. Ταξίδευε. Ημουν δίπλα στην Νίτσα, τη νύφη κολλητά, η σίτσα Μπάφου, με είχε το νου της και ολο με κράταγε απο το χέρι και μετά.. μετά πήγαμε και στο σπίτι και τρώγαμε γλυκό. Αυτά θυμάμαι. Ισιωνα και την ουρά. Εκανα οτι εκανε η σίτσα Μπάφου μου, δωσ του ίσιωμα.... δως του κόρδωμα και χαμόγελο σφιχτό. 

Ο επόμενος γάμος, ειχε φύγει ντίπ απο το μυαλο μου, κανα εξάμηνο διαφορά, είχα πάρει το κολλάει. Ημουν παράνυμφος στο γάμο της Ασημίνας μας. Μωρε ολοι οι πεθαμένοι, παρελαυνουν πάλι... Ναι είδα μια φωτό και με θυμήθηκα. Και πρέπει να ζητήσω της εξαδέλφης μου να μου φέρει μια φωτό.. Να έχω στα πίσω πίσω. Που ξέρεις.. 

οπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη. Αμα σας λέω....

6 σχόλια:

  1. μου άρεσαν πολύ τα νυφικά εκείνης της εποχής και πιο παλιά ακομή ,πριν γίνουν τούρτες...
    μια χαρά είσαι,καμαρωτη ,όπως λες!
    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. απο που μας έπεσες εσύ, δεν ειδες τα νυφικά στο φεις, απο την εκθεση? και τα άλλα που αναρτήσαμε?
      εεεε

      Διαγραφή
  2. Πες με τρελή, εγώ συγκινήθηκα! Καλημέρα στην Ζουζούνα και μεγάλο φιλί στο πανέμορφο νυφάκι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλα συγκινήσου... οσο θέλεις! ελευθερα.
      ναι ναι μερσί και η Βασίλω μαζί ευχαριστεί !
      χα χ αχα
      καλο ΣΚ

      Διαγραφή
  3. Ωραίο φόρεμα! Για κάτσε να παίρνω ιδέες για όταν θα ασχοληθώ με την ωτ κουτύρ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αααα εδώ ηταν αυτό το σχόλιο... Η ωτ κιουτύρ σε μάρανε! Παρανυφικά θα φτιάνεις? καλα!
      Μάθε πρώτα να πατάς το πεντάλ και βλέπουμε. Κι ειμαι και μακριά και δεν μπορω να δω να γελάσω.....!

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.