Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Χαμογελά !

Χαμογελά η μικρή ανοήτου. Πόσες ώρες ήταν στημένη να την απεικονίζει ο ζωγράφος δεν ξέρω. Εκεινο το έρημο το χέρι της το κρινοδακτυλένιο, δεν πιάστηκε ήθελα να ήξερα να στηρίζεται? Εκεινο το χαμόγελο δεν ξεροστάλιασε στην άκρη στο χειλάκι? Το άλλο χεράκι που κρατά τόσο χαριτόβρυτα το ομπρελλίνο, δεν επαθε αγγύλωση?
Μούλιασα εγώ απο την τόση υγρασία. Αυτή η νεα ομορφιά δεν ???? Τίποτα???


Ετσι ειναι οι νέοι. Ούτε η υγρασία τους πειράζει, ούτε το ποζάρισμα, ούτε τίποτα. Ολα για την τέχνη εν προκειμένω. 
Ποιός μουλιασε να την απαθανατίσει, δεν θυμάμαι... δυστυχώς. Ομως τα χρώματα ειναι Μονέ, καραμπινάτα και αντιγραμμένα. Εντάξει το πήραμε το μνμ κυρ ζωγράφε, αλλα και τόσο μούλια πρώτη φορά μου συμβαίνει.

Το καπέλο δε, ολα τα λεπτά, με τα λουλουδερά του, ασορτιμάν με το παρασόλι. Το παρασολέιγ, το ομπρελίνο του ηλίου, παναπεί γαλλιστί να μην με περνάτε και για αμορφώτου.
ταμ τι ρι ριμ....! άλλο αυτό.

οσο για την εσάρπα, ατάκτως ερριμένη, μάζωξέ την θα βραχή μαρή Μαριγουλα.
Για το κάθισμα, δεν θέλω κουβέντα. Το ταπισερί, της καρέκλας του κήπου. Διότι ή έχουμε ή δεν έχουμε και έπιπλα κήπου. Πως να καθίσει στην υγρασία ακόμη και τις κρυες μέρες του καλοκαιριού, το πωπουδέλι? πόσο μάλλον στο νερό.. ετσι ειναι..


6 σχόλια:

  1. ζαλίζομαι με τις βαρκαδες ,εξαπανεκαθεν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ξαπανέκαθεν, λένε αμάν τα ελληνικά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ξου! λεμε!αμάν τα ελληνικά σας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλαααα, μην μας κάνεις παρέα, αμα δε σ' αρέσουν!

      Διαγραφή
  4. Απαπα... Είπαμε, φριζάρει το μαλλί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. κανεις δεν ακούει Αθηνά μου, κανείς !

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.