Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

με βρήκε με βρήκε....

Είναι κάτι ώρες που ο φιμπίς, σε εκπλήσσει ευχάριστα. Με βρήκε παλιος καλος φίλος μέσα απο εκει και τι χαρά εχω κανει δεν λέγεται. Λέγεται λέγεται. 

Γνωριζόμαστε απο 15 ετών. Δηλαδή εγώ ημουν 15. Αυτοί ηταν καμμιά 10ετία μεγαλυτεροι. Ηταν φωτογράφος στην γειτονιά. Είχαν ανοίξει με την γυναίκα του για απασχόληση δηλαδή δική της, ενα φωτογραφείο. 
Εγώ τρελλή και παλαβή με το σπόρ, απο 5 ετών. Ο ηλικιωμένος κύριος που βρήκα προίκα απο το σπίτι, αρχιζε να τα μαζευει και βρεθήκαμε να παρεάζουμε με το ζεύγος. 

Απο το 74 ως τα μέσα της δεκαετίας του 90, τελειοποιήθηκα εγώ, περάσαμε ολη μας την ζωή στην γειτονιά. Είπαμε, κάναμε, βγάλαμε και μετά ήρθε η ψηφιακή στην ζωή μας, αλλα εγώ δεν ειμαι φαν του είδους. Θέλω τα παλιά.
Η κόρη τους εχει τελειώσει μια ξένη φιλολογια και κάνει μαθήματα ιδιαίτερα. Πως μεγαλώνουν καλε τα παιδιά ετσι...
Τους κοιτούσα στις φωτός και δεν χόρταινα. Με βρήκε ο Τασος λοιπόν και η χαρά μου ήταν μεγάλη, που μιλήσαμε κιόλας λες και ήταν χθές.  Φωτογράφησε τον γάμο της αδελφης μου προπατορικώς και μετά ψιλόχασα τα ίχνη τους. Είχαμε μιαν επαφή αλλα χαθήκαμε γενικώς.

"πήρα σύνταξη" μου είπε.. οντας και μεγαλύτερος... καλα και δεν έχει μεινει άνθρωπος χωρις σύνταξη αυτό τον καιρό και φίλος ή φίλη... τος παν.
Πήρε σύνταξη... αχ! κι εγώ σε 10 χρόνια, καλά νάμαστε και παίζει στο φιμπί..
τι ωραια που ειναι στην εξοχή!


και βρίσκει φίλους. Πόσα θυμηθήκαμε και πόσα θα θυμηθούμε ακόμη !
Ειναι πολύ ομορφο να βρίσκεις τις παλιές αγάπες. Αυτές που κάποιοι λένε πως πάνε στον παράδεισο. οχι αγάπες ερωτες. αγάπες αγάπες. οταν εχεις περάσει την μισή σου ζωή με ανθρώπους και σου ειναι ιδιαίτερα αγαπητοί.... αυτό.

και τι μένει άλλωστε? μονο αυτό μένει!

Η κούλα θα κανει εκπομπή στην τιβί?



  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.