Πέμπτη, 23 Ιανουαρίου 2014

Η Αμαζόνα κι ο βάτραχος.

Πες μου τώρα εσύ εμενα, γιατι να σε κανω παρέα. Γιατί θα πρέπει επειδή εσύ μοστράρεσαι ως γνήσιο αρσενικό, εγώ να λέω ναι.

Και ατίθαση και ανεξάρτητη και με δική μου άποψη γεννήθηκα. Καλλιεργήθηκα και ορίστε με !

Δεν με χωνεύεις ε? μμμμ το αντιλαμβάνομαι πλήρως. Γιατι, συ ως αρσενικό, γνήσιο είπαμε, θέλεις εκεινα τα θηλυκά που......
με το παστέλ πασούμι με το φουντάκι απο πάνω, να αναταράσσεται σε κάθε γελάκι που της προκαλούν τα λόγια σου
με το μαλλάκι ριγμενο ατημέλητα στο ενα ματάκι πάνω.
με την βλεφαρίδα κάγκελο να σε κοιτά πίσω απο την φραντζούλα
Με το νάζι στη ματιά και την τσαχπινιά στην ακρη στο χειλάκι. 
Ενα γατάκι. Νιάρ.....!

Οχι φίλε μου. Ειμαι δυναμική και ανεξάρτητη. και θηλυκιά κατά το δοκούν. Οπου και οσο πρέπει. 
Στέκομαι στα πόδια μου και συγκρούομαι με όποιον με κοντράρει. Και με όποιον δεν με σέβεται. 
Η ασέβεια τιμωρείται. Και δυο λέξεις δεν ειναι ικανές, να με ρίξουν στο κρεβάτι κανενός, επειδή ειναι αρσενικό.
Πόσο μάλλον στο ιντερνετικό του κρεβάτι, γιατί ετσι αποφάσισε...

Παράτολμη εκει και οπου χρειάζεται. Μα με αποφαση δική μου.

Επαιξες κι εχασες. Μεινε με τα απολυτα θηλυκά που νιαουρίζουν, προκειμένου να ρίξουν εναν άνδρα, ή να τις ρίξει... ενα απέραντο κρεβάτι ειναι άλλωστε και το νετ. 

Η μαγκιά ειναι αλλού. και η τσαχπινιά ομοίως. Οσο για την θηλυκότητα... μάλλον δεν την έχεις συναντήσει με τις παρέες που κάνεις...!

Ακου "κρίμα"... Αντί να λες κι ευχαριστώ που ηρθες στο δρομο μου...

Κρίμα που μ' έχασες... σωστά....!!!

παραμίλησε η Ζουζουνα ενα μεσημέρι στης Ακρόπολης τα μέρη!
ο τσολιάς? 
ασχετως.. βρεθηκε μες τη μέση!

1 σχόλιο:

  1. Δεν ζήτησα αγκαλιές
    Ούτε τρυφερές στιγμές!
    Δεν θέλω να μαλώνω εγώ
    είμαι καλό παιδί το ομολογώ!

    Τι θέλεις τώρα πια;
    Τι ψάχνεις τα παλιά;
    Με παρεξήγησες θαρρώ
    μα η καρδιά σου πόνεσε όπως εγώ;

    Μικρός Ήρωας

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.