Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

κουζίνα δυο μέρη

Εχει και τρίτο και τέταρτο αλλα προς ώρας, ειμαστε ακόμη σε φάση ενδιάμεσα χριστουγεννα και πρωτοχρονιάς.

Διότι κάθε σπίτι που σέβεται τον εαυτό του τρώει... Είχαμε και την μετέπειτα των Χριστουγέννων, που καθε σπίτι που δεν ξέρει, γιορτάζει του Μανώληδες. Εμεις γιορτάσαμε τα Χριστούγεννα, τα είπαμε και την άλλη, αντε απο το πρωι γιατι ολο και κάτι μας έλειπε. Αφού ειχα διάθεση να τρωω και να ασχολουμαι.. βάρδα κουζίνα... ορτσα κουτάλες και βουρ στις κατσαρόλες. Φωτιά πήρανε. Οχι δούλα δεν βρήκα να παιδεύω... αλλα και η μανα, εγινε καλα και δεν με άφησε ξανα να πλύνω τίποτα.. δεν ξέρω... η επωδός.

Ετσι ειναι οι προκομένες. Τι πίττες δεν εκανα, τι τάρτες δεν μαγείρεψα. Τι που πλησίαζε πρωτοχρονιά και το απο βραδύς πρέπει να φάμε, κανε και δυο μπόμπαι μετά των υπολοίπως "ψιλών". 


αααα ξέχασα. ναι πήγα κι έγραψα για το δένδρο της μητρός.
και όλο μες τα πόδια μου, φύτρωνε, να ρωτάει τάχα μου απο ενα υγιές ενδιαφέρον.. "Θα κάνεις κι αυτό? θα κάνεις κι εκεινο?" Απο ολα εκανα και απο ολα εφαγαν Ολοι ανεξαιρέτως.

Παραμονή μαγέρευα απο το μεσημέρι ενα κοτόπουλο στη γάστρα και μετά το εβαλα στο τεψί με σάλτσες μάλτσες και εγινε λεκουμι να γλυκίζει και λίγο οχι ακριβώς, το μπαλσάμικο σώζει την κατάσταση. 

σορυ, η κούλα θα κανει τηλεόραση?
Το ζαλώνομαι αφού κανω και τα λοιπά μαζι κι οταν λέω λοιπά, ψηθηκε μια πιττούλα, γινανε μερικαι σαλάται στο πόδι, κάτι ντίπια, κάτι μίπια και πάω να ξεκουραστώ στην θεία χαρικλου... το απογευμα της παραμονής.

εν τω μεταξύ τρώω ολη μέρα σοκολατίτσες και ξηρά καρπά. αυτά ειχα ανάγκη αυτά έτρωγα. 

Οι παρκαδόροι σε μας και στην θεια ειχαν απορήσει και ολο ρώταγαν.. "τώρα τι κουβαλάς" διότι και οι γάτες της συνοικίας, απο τις μυρουδιές, απο πίσω με ειχαν πάρει. Μπρός εγώ ζαλωμένη, πίσω οι γάτες ουρά. 

μεσημέρι παραμονής πρωτοχρονιάς.. το ψητό της θείας παίρνει χρώμα και ο ρολός χοιρινός ξεπαγώνει. Ερχεται το καπετανάτο "εχει λήξει το κρέας" λεει  και του γυρίζω ανάποδα το πιάτο. Εχει προλάβει κι εχει δει μια ημερομηνία. Δεν έχει μάθει οτι το έχουμε καταψύξει απο την 1η Δεκέμβριου που το προσφηλές μας πολυκατάστημα εχει βγάλει σε πολυ καλές τιμές απίστευτα κρέατα. Και εχω εντολή να αγοράσω.. της Αννούλας ναι.. τι να κάνω. Ετσι κανω. οταν τα βρω τα παιρνω.. και τα καταψύχω. Λεκούμει κυρια μου έγινε.. λεκούμι....του ρήματος λεκούμω λεκούμεις λεκούμει, κοίτα τι γράφουν τα δάκτυλά μου απο την ταχύτητα μπλοκάρει ο λόγιος...!


Λεπόν.. γυρνάω απο την θεια, βάζω μπρός το ψητό για αυριο και σ' οποιον αρέσει μπομπάρω (του ρήματος κανω μπόμπαι), τοστάρω και τι αλλο κανω ουτε και που θυμάμαι πιά. Οχι δεν προλαβαινω και πολλές φωτός. Μαγερεύω τώρα, δεν σταματώ εγώ να βγάλω σε ολα τα στάδια.. εχω δουλειά εγώ... α! 
τόπιασες το υπονοούμενο. Ειμαι μαγέρισσα εγώ... κι ανάγκη δεν έχω να βγάζω φωτός να παίρνω επαίνους. 
και τελειώνω κατά τις 10 και στρώνομαι στο χαρτί. 31 να μου μετράνε οι άλλοι... σιγά. Παίρνω και πίσω οτι εχει κερδίσει ο πατέρας, γιατί εγώ ετσι παίζω χαρτιά. Δεν παίζω και δεν ανέχομαι να με κερδίζει κανείς. οχι κυρία μου δεν ειναι ΕΤΣΙ. οπως τα λέω ειναι κι άμα σ' αρέσει. Ιδιος ο ανηψιός, να κερδίζει μόνο θέλει. καλα. 
Πείνασα τώρα... με τόσο φαγητό πεινασα... συνεχίζω λοιπόνε. Αργία η άλλη ημέρα δεν ήταν της πρωτοχρονιάς αλλα εγώ άδεια είχα.

Συνάντηση μετά του προσφιλους και πεφιλημένου (μην ξεχνιέται) και ξανα μέσα για μαγέρεμα. Πήγα και ξανα μανα θεια χαρικλου γιατί δεν είχαν δοκιμάσει απο ολα. κοτσάνι την πέρασε η θεια, τίποτα δεν μαγέρεψε 15 μέρες... τώρα μπήκε στο ντορβά και με πεθυμά κι αυτή. Ποδαρικό τους εκανε άλλη εφέτος, η βλαμενη απο πανω. δεν πρόλαβα. που πας κυρά μου..... σε δυο ηλικιωμένους πρωτοχρονιάτικο... αλλα.. ας όψεται.

κουράστηκα.. που ήμουν? αγχώθηκα ξανα. Αααααα, φέρε μια χούφτα ξηροί καρποί και ύπνο κάθε μεσημέρι. τι άκουγε οποιος τολμαγε να τηλεφωνήσει? μμμμ μαύρο φίδι που τον έφαγε. χτύπαγε το τηλέφωνο και το σηκωνε ο πατέρας, στις 4.30 π.χ. μα δεν ειναι ώρα αυτή να πούνε χρονια πολλά. στον ύπνο μου εβριζα ευγενέστατα δυνατά να ακούγομαι εν γνώσει μου "στο διάλο, ποιός είναι τέτοια ώρα' και ξανακοιμόμουν. στο τέλος, καθόταν μέσα να μην ακούω το τηλέφωνο να μ' ενοχλει.

Μα ρε οποιο ζώον,. ποιόν νομίζεις οτι παίρνεις? μεγάλοι ανθρωποι ειναι κι αυτοί και ολοι γνωρίζουν οτι η μανα κοιμάται ή τουλάχιστον ηρεμει για μεσημέρι. 


Απαγορευεται μεταξύ 2-7 να τηλεφωνείς. Στις 2 γιατί τρώμε... άλλο πάρτυ.. τρώγαμε τα χριστούγεννα και χτυπαγε το τηλέφωνο. Εριξα κάτι ξαποστηλάρια παρουσία των παιδιώνε. "δεν κατάλαβα, ποιό ζώον τηλεφωνει, τρώμε" ουρλιαζα διπλα στον πατέρα, που χαριεντιζόταν μπουκωμένος". οχι ας ξαναπάρει το όποιο ζώον ήθελε να ευχηθεί.... στις 2 το μεσημέρι.... Εμαθε φαντάζομαι πως εχει αυτό το σπίτι και μια αγενή.. στο διάλο.. πιά..

Στις 5.30 κοιμάμαι. Δεν τηλεφωνουν να πουνε χρονια πολλά. Αλλα ζώα. αγενή και χωριάτικα.... τελος.

Εφέτος.. θα σου πω .. να ηδονιιιιστουμε παρέα....!!! για το κινητο μου ντέ...

Ετσι μαγερεψα που λες ολες τις αργίες και εδωσα ρέστα... και ειναι και τα φώτα και οι φωτισμοί που με βρήκαν κουζινα μεριά. η καλυτερη μου, να καιει ο φούρνος να ζεσταίνομαι.. χι χι χι !~~~

6 σχόλια:

  1. πολυ το χαρηκα ολο τουτο να βρε και λες μετα πως δεν αγαπας τους γατηδες αφου σε ακολουθουν με ορθιες τις ουραδες τους παεινα πει πως εισαι καλος ανθρωπος, οσο για το τηλεφωνο στις πλεον ακαταλληλες ωρες και τους συγκατοικους να φωναζουν τηλεφωνο διοτι κανεις δεν το σηκώνει την ιδια πολιτικη και εγω με σενα οποιος θελέι να ξαναπαρει αμ πια δεν εχουν ουτε ιερο ουτε ωραριο στα σπιτια τους φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ε δεν τους αγαπώ, ψέμματα να πω! να τον πιάσω απο τη νουρά (οπως το γράφω) να το σβουρίξω. αφησα την τσάντα με τα φαγητά κάτω κι ήρθε κι έβαλε μουσούδα και πόδι μέσα.. ούρλιαξα!!!

      ααα δεν συμβαινει μόνο σ' εμάς με το τηλέφωνο ε? μμμμ! αντίληψα
      φιλιίιιιι

      Διαγραφή
  2. Μαγείρεψες βρε θηρίο , απαπα και οι γάτες ξωπίσω , α τα τηλεφωνα εγώ δεν τα σηκώνω τέτοιες ώρες τα βγάζω από την πρίζα γιατί ο καθένας το χαβά του . Μετά τις 7 τι θα κάνουμε και διαλέγω κιόλας. Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειναι η καλυτερη θεραπεία μου. Πως φτιάχνεις χειροτεχνίες συ? εγώ κατσαρολιάζω
      αλλος με τα τηλέφωνα... α κι εγώ νομιζα πως ειμαστε μοναδικό σπίτι!
      ουφ.

      Διαγραφή
  3. Τζα!..σε βρήκα! Το πως σε έχασα...δεν ξέρω! Αρκεί που σε βρήκα και σε τσέκαρα..ε! γερνάω..τι περιμένεις..λίγο Αλτσχάιμερ το έχω..δεν το έχω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποιόοοος ξέρει που σουρτουκευες για να με συναντήσεις πάλι! χι χιχι !!!
      εισαι συ μια. ναι οποτε σε βολευει γερνάς. μάλιστα..
      φιλι ζουληχτό!

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.