Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014

με γαλλικά και μαντολίνο.

κάποτε τα παλιά χρόνια, περιπατούσα στο κέντρο των Αθηνών και εψαχνα κατά Μέντη μεριά για σχέδια κεντημάτων. οχι οτι το μετρητό ηταν το καλυτερο μου, ποτέ, η στάμπα, ηταν το must για μένα...
αφ' ενός τίποτα δεν τελειώσα, ποτέ, άλλο must για μένα. βαριέμαι γρήγορα. .εχει τελειώσει ενα δυο.. σταμπωτά, απο την άλλη ήθελα κάποιος να μέ μάθει το γκομπελέν, που λενε οι αγράμματες.. 
Μετρητό, υπομονή δεν είχα και δεν είχα και προικοπαράδωμα τίποτα. τος παν άλλη ώρα θα στο αναλύσω αυτό παρακάτω.

στο θέμα. Κάποτε βρήκα αυτό το υπέροχο πράμα σε σταμπα και μετά λέει το έκανες καρέκλα. Αλλα γκομπελέν (ετσι θα το λέω εις μνήμην της ανώνυμης βλάχας που κεντά), δεν ήξερα, απο την άλλη, ελα πες της Αννούλας εσύ να φτιάξει καρέκλα μετά. Οχι μην αρχίσετε δεν ταιριάζει με τον περιβάλλοντα χώρο. άσε θα σου πω... δυο τα κρατουμενα.

Λοιπόν, μου άρεσε, μου έδειξε η βλάχα μας και ήμουν πασιχαρής που δεν θα το έφτιαχνα ποτέ του. και το βλέπω εδώ. Μια καρέκλα Λουί. Ειναι δεν ειναι κεντητή δεν εξετάζω. δίπλα σε ενα τραπέζι που εμεις τέτοιο δεν είχαμε ποτέ.. ασχετο αν ειναι της μόδας. Εγω ειμαι άλλου στύλ και οχι του κάντρυ.. γμ την Αμερική μου μέσα και οτι εχει απομεινει απο τα παιδιά των λουλουδιώνε.

Ετσι αποκαθήλωσα και την θέκλα και μου πέρασε απο προχθές ο κρυφός καημός.

Λοιπόν. οσο ημουν νέα και μικρή, καταπιανόμουν με ολα. ασε στο σχολειο που επρεπε να τελειώσεις κάτι εργοχειρο μέσα στο χρονο καθε χρόνο συν οτι άλλο διδασκόσουν στα οικοκυρικά. Ιδιωτικό τελειωσα...
και μετά παιχνίδι το είχα. Και τι ήμουν εγώ? τσουλί του παραδείσου. οχι. Κορίτσι απο σπίτι που μάθαινε διάφορα. 
και κέντησα και επλεξα και κοτσίδες σταυρωτές και να βγαίνουν απο μέσα και μέτρησα και βελονάκι και κοφτό, εμαθα στα 40τόσα μου. ασπροκέντημα κοφτό.
δια ποιά με περάσατε. Αλλα βαριέμαι ευκολα, τα παρατώ. 

τα τελευταία δε χρονια προσφηλές αθλημα το ψάρι.. χα χα χα πεινάω. Το φτυάρι... κουβέντα παρέα και οτι προκύψει. δεν κανω τίποτα.

σας είπα πόσα μπέ και μου μαγείρεψα κατά τας αγίας ημέρας των εορτών?
στο επόμενο...

6 σχόλια:

  1. παρομοίως εις στη βαριεμάρα! Η μάνα μου ξακουστή για τα κεντήματά της ,φροντιστήριο της ζητουσαν όλες! Εγω ,ούτε πως κρατανε το βελονακι δεν ξέρω....
    ξέρω άλλα όμως ,θα πεις!Μην το πεις όμως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ε οχι, οσο γι αυτό ξέρω. αλλα δεν τελειωσα, μείνανε μισά και δεν παντρεύτηκα ως εκ τούτου, λένε!!!

      οχι μούγκα εγώ.. μιλάω? δεν λέω τίποτα~!

      Διαγραφή
  2. Ααααααααα, όλα κι όλα... Εγώ την προίκα του παιδιού την έφτιαξα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. μα τωρα σοβαρομιλατε γιατι εγω απο ολα τουτα και απο ολα εκεινα δεν θελω ναχω καμμια σχεση , βελονα ειπες ουυυυ παγωσα ..... εξ αναγκης μονο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να μου μαζεύεις τα κουμπιά να στα ράβω γω.

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.