Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

Μιμίκιον το Μιμικοειδές !

Ειδική συνομοταξία του σπιτιού μας. Φερρών 34, Μαμάη 2, Αγαθουπόλεως 78. Νεκροταφειο Ζωγράφου. Είπε πριν την τελευταια κατοικία το 84. "Αμάν με τις μετακομίσεις, δεν αντέχω. Την επόμενη θα με βγάλουν 4"... το είπε και το εκανε.

Ειμαι ομως τι ειμαι. Προφητική Εγραψα πριν απο ... οτιδήποτε.. 
Ενα κειμενο σε ασχετο χρονο το 08 να συστήσω τον Μίμη, στο ξεκούδουνο. Ερχόταν ο αδελφός της μαμάς μου, που δεν τον ξέραμε... και καλα, επρεπε να κάνουμε τεμενάδες. Σιχτίρ, που λεει κι ενας γνωστός μου. και γράφω για τον Μίμη..... να παινέψω το σπίτι μου καλε. Απλά πράγματα.  Και το 11,  εξι μήνες αφού πέθανε, βρήκα το παλιο και άντε πάλι. . 

Το ξαναβρήκα οοολο μαζι να συστήσω τον Μίμη, γιατί σας έχω πρήξει. 

και δεν σας φθάνει η κρίση και το Χριστούγεννο, το μελομακάρονο και ο κουραμπιές και τα κιλά που θα πάτερε.... θα αναρωτιέστε κιολας τι θέλω μ' αυτόν τον Μίμη. ε, τι να κανω, εμενα ολη μου η ζωή ηταν απο Μίμη γεμάτη. Και τάβλι δεν ήξερε το ζώον.
Τώρα που ειπα ζώον να πάω κι ενα νεκροταφείο να του ανάψω κερί. ταξίδι θα πάω, θα φύγω, ας τον τακτοποιήσω για γιορτές...!
Ετσι χαριτωμενα και με άλλα κοσμητικά τον αποκαλω απο τότε που πέθανε. Ακου να σου πω, να μην πέθαινε, με τ' αγιάζι να τρέχω στου Ζωγράφου, αμάν παναγία μου, κρύο! 

Και που να δεις στόλιμα κοσμητικών. Κι αν δεν βρω παπα να του διαβάσει μια ευχή, εκειιιι να δεις τι ακούει. Μουγκριζω μέσα απο τα δόντια μου. Ολα τα κοσμητικά.  

Ούτε τάβλι ήξερε, ούτε εγώ εμαθα. Ούτε σκάκι κάθισα να με μάθει. 
Εκανε στρατιωτάκια απο σαπούνι πράσινο. Τα σκάλιζε. Τα εκανε με σμάλτο μετά και "δένανε" και τα βάζαμε στον πύργο, που ειχε κάνει στο ταρατσάκι.
 Του πήρα τα πρωτεία στα 20 του, μιας κι ήταν το αγοράκι του σπιτιού. Και μετά ήρθα εγώ, και λάτρεψανε μενα. Και ειμαστε στην κόντρα μονίμως. Αστεία κόντρα. Μ' αγαπούσε και τον αγαπούσα... τώρα.....ε!
Με εκανε να πάω Νεκροταφείο και να δω ολη την ταφή.Και το καταχώνιασμα και το φτιάρισμα.. καλε δεν ειχα ξαναδει. δεν τόχανα... με τίποτα... τι λες τώρα.. χράαατς.. Τώρα του χρωστάω να δω και την εκταφή να μάθει !!!!!! α μα πιά.

Κι επειδή δεν χώνεψα το "φεύγω παραιτούμαι", προσέχετε τους μεγάλους που εχετε γύρω. τα σημάδια καταθλιψης μπορεί να τα κρύβουν καλα. Οταν έρχεται το βράδυ και ειναι μόνοι τους.... αλίμονο! Προσέχετε ! Μην τους φορτώνετε ασχημες ειδήσεις "οχι το βράδυ και με το μαλακό".... οτι ειναι να τους πείτε... Κρύβετε και τίποτα... δεν χαθηκε ο κόσμος... 

Ξέρω ξέρω, Χριστουγεννιάτικο ποστ μεσα στη χαρά εκανα. Α, άκου να σου πω κι ο θανατος, μέσα στην ζωή ειναι. Και να φεύγουν οι μεγάλοι πρώτα, ελεγε η γιαγιά Βασιλικούλα.

4 σχόλια:

  1. Εγώ ξέρω ποιος είναι ο Μίμης.
    Και τι ήταν για σένα ο Μίμης ξέρω.

    Και μπορώ να καταλάβω πόσο τον αγαπούσες.

    Εμείς προσέχουμε τι λέμε στους μεγάλους μας. Στη μαμά λέμε μόνο τα ανώδυνα. Το κακό όμως είναι ότι ακούει ειδήσεις.

    Ε και που έρχονται Χριστούγεννα, τι πάει να πει; Ότι δεν θα θυμόμαστε και δεν θα μιλάμε για τους Μίμηδες;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι λέξεις ειναι φτωχές πολλές φορες και το ξέρεις να περιγράψεις μια σχέση!
      Εμεις δεν λέγαμε ποτε το βράδυ διάφορα... ούυυυτε τώρα....
      Αααα η δική μας μητέρα ειδήσεις δεν βλέπει.. προτιμά τις ταινίες και τις εφημερίδες. εκει κοσκινίζει.

      Ολους τους Μίμηδες θα τους θυμηθούμε και θα βάλουμε κι ενα ποτήρι κρασί στο τραπέζι, ειπε ο βλαμενος ο αδελφός της μανας μου πέρισυ. Αυτό δεν τόχα ξανακούσει, ομολογώ.

      Διαγραφή
    2. Ωραία. Να το βάλω κι εγώ το παραπανίσιο ποτήρι κρασί στο τραπέζι, αλλά αν αδειάσει, θα φρικάρω, στο λέω!

      Διαγραφή
    3. εγω ειπαμε, δεν βάζω πιατάκι στο φλυτζάνι μη τυχόν κι αρχίσει να τα βαρεί, οπως ειχαμε συμφωνήσει.. τι λέμε τώρα...
      γιατί εβαλα εγώ πέρισυ?

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.