Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Απο τα παλιά....



Να σε γυρίσω πίσω σήμερα. Ειναι απο τις αγαπημένες μου φωτογραφίες και την βρήκαμε το 2008 που πεθανε η αδελφή της μαμάς μου. Τις είχε ευλαβικά πάρει οταν πέθανε το 96 ο παππούς, αλλα γιατι να μας τις δειξει. Εκλεισε εκεινη τα μάτια της γιαγιάς και του παππού και θεωρούσε οτι ήταν δική της η φωτό. Οκ, γι αυτό την πηραν και μαζι, διότι τους αγαπούσε πιο πολυ.... φαινεται.. λέω εγώ τώρα....

Η φωτό, ειναι παλαιοτάτου. Απο το 1915, περίπου γύρω... Η γιαγιά Ελένη, της μαμάς μου η μαμά, επάνω αριστερά με τον φιόγκο και τον ναυτικό γιακά.

Αγέλαστα κοριτσάκια.. Ναι κάπου. στο σχολείο... στο αυτό στο εκεινο.. ποιος ειναι εδώ για να σου πει. Και βεντάλιες απο χαρτί. 
Τους ελεγαν να ειναι σοβαρά. Ε, ετσι φωτογραφίζονταν... ! Πήγαιναν σχολείο ναι και μάθαιναν γράμματα. Και άλλα. Πειράζαμε την γιαγιά Λενίτσα να μας πει κανα βουλγάρικο κι αγριευε "δεν ειμαι βουλγάρα εγω. στο ελληνικό σχολείο πήγα".

Αν κοιτάξεις τα ρούχα τους, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Πλουσιόπαιδα, Ελληνες της Ανατολικής Ρωμυλίας. Στην Βουλγαρια ναι. Κει που σήμερα ειναι το Πλόβντι. Δεν ξέρω... Στην Φιλιππούπολη... λέει. Ξένοιαστα πλουσιόπαιδα του Ελληνισμού. Που μετά τα ειδαν ολα και ξέχασαν την ξενοιασιά.

Ομως η φωτό, κοίταξέ την. Δείχνει εναν άλλο πολιτισμό, μια άλλη εποχή, εναν άλλο πλούτο. Και ξέρεις αυτός ο πλούτος, μένει στις καρδιές και μεταλαμπαδεύεται. Η μάνα ίδια η μαμά της, στον χαρακτήρα κι εμεις οι εγγονές και κόρες ενα πράμα.



8 σχόλια:

  1. Μια φωτογραφία εξαιρετική και ναι δείχνει τον πλούτο των παιδιών (της ψυχής που να τον δω).
    Παλιά όσες φωτογραφίες έχω δει ήταν οι άνθρωποι αγέλαστοι!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. με γοητεύουν οι παλιές φωτογραφίες όπως και τα παλιά ερειπωμένα σπίτια...
    όποτε περνάω απο κανένα προσπαθώ να βρώ μέσα ίχνη της παλιάς του ζωής καμιά τέτοια φωτο κρεμασμένη σε μισογκρεμισμένους τοίχους, κάτι κουρτινάκια πλεκτά, αυτά μένουν... και όλοι αυτοί οι άνθρωποι? πως έζησαν πως ήταν... περίεργη η ανθρώπινη φύση ;)

    την καλησπέρα μουυυυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχ κι εισαι μακριά. να σου ανοίξω τα μπαούλα να στρωθείς και να μεινεις εκεί.!
      κι εμενα. αλλα δεν μπορεί να ζούμε με τα παλιά..με κούρασε...
      φιλι

      Διαγραφή
  3. Εμένα μου αρέσει πολύ το κοριτσάκι στο κέντρο που κάθεται στην καρέκλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμενα και το καπελίνο, σουρωτό ολα τα λεπτά !

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.