Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

Τι τίτλο να βάλω?

Είναι που εμείς, ακολουθήσαμε για χρόνια και μισό αιώνα τώρα, τις παιδικές παρέες. Είναι που δεν γνωρίσαμε ξένους. Τα νέα χρόνια.. δεν είχαμε προσμήξεις. πως γράφεται... Ειναι που στο ασφαλές περιβάλλον του γραφείου, αφού ήταν "του γνωστού μας", εξαιρετικά διαλεγμένος για το 1981 κόσμος.... γνωρίσαμε και ήπιαμε και 5 καφέδες. Και βγήκαμε και βρεθήκαμε και συνεχίσαμε να βρισκομαστε με πολύ κόσμο. Στα ίδια στέκια. στις ίδιες πλατείες της νιότης. Δεν ξεφύγαμε.
Και φθάσαμε και 45-50 για να κάνουμε παρέες άλλες.. άγνωστες, οπου η γνώση του ποιόν συναναστρέφεσαι.. ξεπερνάει οτιδήποτε.......να το πω κι αυτό γιατί αγνωστους συναντήσαμε. 

Και ήρθε ν' αναρωτηθώ. Γιατί εμεις δεν μπλέξαμε με παρέες, που δεν ξέραμε. Σ' αυτές τις τρυφερες δεκαετίες, Γιατί δεν κάναμε σχέση με αγορια που δεν γνωριζαν οι οικογενειές μας. Γιατί δεν αλλαξαμε περιφέρεια. Γιατι μειναμε στα ίδια. γιατί δεν βρεθήκαμε μαχαιρωμένες σε ερημική τοποθεσία το 1990? δεν υπήρχε εγκληματικότητα, ή εγκληματα πάθους? ή δεν ξέρω τι άλλο? πάντα. 

Οταν κάποτε μια κυρια γνωστή μας, είπε "ας βρεί ο πατέρας σου μια δουλειά στο γιό μου"... και εσπασε ο διάβολος το ποδάρι του και του βρήκε. Της τηλεφωνώ εγώ, να της δώσω στοιχεία. Και ο γιός ήταν στην πόλη που ορκιζόταν. "Να πάω εγώ στο ραντεβού, να δω και πως ειναι"... μου είπε. Ναι να πάει η μαμα, γμ τους γιους σας ολωνώνε, να δει... αφού είχε υποχρεωθεί στον πατέρα μου, που τον εμπιστευόταν,  να δει πως ήταν.... η δουλειά... τος παν.. δεν πήγε διόλου ούτε η μανα ούτε ο γιός.
Οταν ο γιός της έπιασε δουλειά αλλού, δεν πήγε να τσεκάρει, ήθελα νάξερα? βράζαν οι συμμορίες τότε και οι σκοτωμοί ηταν μέρα μεσημέρι. Πήγε διευθυντής σε ενα μηχανουργείο, στον αδελφό ενός φονιά. πως να στο πω αλλιώς. αυτό ήταν. Στην εφημερίδα διαβάζαμε, κάθε 10 μέρες ενας φόνος γινόταν. σε εκδίκηση. 
Και μπήκε ο πληρωμένος, απο την άλλη συμμορία και ρώτησε που ειναι ο διευθυντής και του έδειξαν "τον δικό μας". 34 ετών τότε. Και τον πυροβόλησε στην ψύχρα. δεν έψαχνε αυτόν. τον αδελφό του φονιά εψαχνε που ήταν και καλα διευθυντής της επιχείρησης!!!! (κάτι επαιζε, αλλα μην το αναλύσουμε τώρα.)

ποιανού να δώσω δίκιο. αυτή η μάνα.. τι πλήρωσε? αυτή το ξέρει... και πολυ καλα μάλιστα. δεν εβλεπε που δούλευε το παιδί της? ή δεν είχε πάει να ελέγξει! Μόνο εμάς τους πολύ γνωστούς πέρναγε κόσκινο.....

Πιάστηκαν στα χέρια λεει για τα ποδοσφαιρικά. ηταν συμμορία. πως το λένε πιο ευγενικά. Και πάει κι αυτός, ο 34, γιός της άλλη μάνας. Που κι αυτή δεν είχε πάει να ελέγξει σε ποιά καφετερεια πίνει καφέ ο γιός της. και δεν είναι ανήλικα.. Αφού το ξέρανε πως εκει ήταν τα πράγματα άσχημα. πας στο στόμα του λύκου? για όποιο λόγο. 

οχι δεν θα δώσω δίκιο σε κανεναν οπλισμένο. αλλα αν, λέω αν.... δεν ξέρει ο γονιός, γιατί οι δικοί μας ήξεραν και άλλων και άλλων και άλλων, ήξεραν με ποιούς και που πίνουμε και καφέ, δεν θα θρηνούσαμε, λέω εγώ τώρα. 
Για να μην ανέβω στο καλάμι και πως δεν ήπια καφέ με ξένο ποτέ !!!! 

και δεν είναι η κακιά στιγμή. ούτε η συμμορία φταίει.. αυτή την δουλειά της κάνει. ειναι οτι γράφει η εφημερίδα. εγώ απο εκει ενημερώνομαι..

η συμμορία των Λύκων του Μίκυ Μάους, καμμια σχέση ε?
εγώ ήταν και η μόνη που γνώριζα απο μικρή! 

10 σχόλια:

  1. Πριν λίγο καιρό ήταν κάτι κοριτσάκια κάτω απο το μπαλκόνι μας και παίζανε με τα γατιά... Μας πιάσανε κουβέντα λόγω και του δικού μας γάτου. Είχαμε τότε και κάτι μωρά γεννητούρια στο μπαλκόνι μου λέει το ένα "αχ να ανεβούμε επάνω να τα χαϊδέψουμε?". Λέω "όχι αγάπη μου δεν γίνεται". Με κοιτάει το boyfriend που ξέρει οτι είμαι κουλ σε αυτά και του εξηγώ οτι είναι τρία άγνωστα κοριτσάκια γύρω στα 6-7 χρονών. Φαντάζεσαι να περάσει κανας μπαμπάς τους? ποιοι είμαστε εμείς που τα βάλαμε σπίτι μας.. τέλος πάντων περνάει η ώρα αυτά εκειί να παίζουν.. πάει 9...πάει 10.. αυτά εκεί. Να μη στα πολυλογώ φύγανε 10+ ντάλα σκοτάδι και τα πήγα εγώ στο σπίτι μέχρι που χτυπήσανε το κουδούνι τους!!!
    Εγώ που ΔΕΝ είμαι 50, που ΔΕΝ είμαι μάνα (γιατί οι μάνες πάντα ξέρουν :Ρ) και τρελάθηκα... Που τα αφήνεις καλή μου 3 κοριτσάκια σε τέτοια ηλικία, τόσο αργά μόνα στο δρόμο?????
    Έλεος

    (μπορεί και να μην έπιασα καλά το θέμα του ποστ, αλλά νομίζω εμπεριέχει και το θέμα αυτό ;) χιχιχι )

    καμιά φορά σε βρίσκει το άδικο αλλά τις περισσότερες φορές το κυνηγάς εσύ...

    καλημέρεεςςς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς τη. Το ίδιο κι εγώ μανα ΔΕΝ ειμαι και δεν ήθελα και δεν θα γινω... πλέον αντιλαμβάνεστε, αλλα μεγάλωσα σε σπίτι οπως κι εσύ με μια μάνα κέρβερο και ακριβοδίκαιη ομως και τριγύρω τόσοι άλλοι και χαίρομαι που κι εσύ απο γύρω μια ίδια είσαι.
      Δεν ξέρω. αυτό το πολύ ελευθερο. η αδελφή μου, και παλαιότερα που ήταν τα παιδιά με γυναίκα,(ελληνίδα το τονίζω εχει σημασιά) "μάζευε" στο σπίτι οτι παιδί, θα έμενε μόνο αν σχόλαγαν νωρίτερα ή αν δεν πήγαιναν σχολείο, πόσο μάλλον τώρα που πήρε σύνταξη νέα και εχει 8μισόκαι 10μισό χρονών παιδιά. Παιδική χαρά το σπίτι.... κάτι ώρες. και τι να κάνει? ούτε να διανοειθεί να αφήσει παιδί μικρό μόνο στο σπίτι... και τον μεγάλο καμμια φορά να πάει ως το ΣΜ στην γωνία, και τα κλειδιά στην γειτόνισα δίπλα... και στην εξοχή δεν τα αφήνει ποτέ μόνα... Δεν ξέρω τι μαναδες ειναι αυτές... δεν ξέρω γιατί κάνουν παιδιά και πόση εμπιστοσύνη τους έχουν. Οτι το παιδί κάποια στιγμή θα στην κάνει.... με οποιο τρόπο μεγαλώνοντας στα 15, εντάξει.. και τσιγάρο κρυφά θ' ανάψει... αλλα υπάρχει τοοοσο μεγάλη ανέχεια και εμπιστοσύνη... δεν ξέρω...
      την καλημέρα μου

      Διαγραφή
  2. Η αλήθεια είναι (χωρίς να είναι αυτό απόλυτο) πως αν δεν ανακατεύεσαι με τα πίτουρα δε σε τρώνε οι κότες. Ίσως πού και πού να φας καμιά τσιμπιά ξώφαλτσα, αλλά αν έχεις λίγο μυαλό προλαβαίνεις να φύγεις. Νομίζω δηλαδή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγαλειωτάτη, εισαι to the point. Οσο μεγαλώνεις βλέπεις και κρίνεις... και δεν αφήνεσαι.. θαρρώ κι εγώ. τι να πω!

      Διαγραφή
  3. δεν ξέρω που μένει η Miss Pink ,αλλά κι εδω έτσι γίνεται! και το Καλοκαίρι τ'αφηνουν στους δρόμους ως τις 12 τα μεσανυχτα....αυτές οι μάνες μόνο καταθλιψη ,υποθετω ,θα εχουν ,διαφορετικά δεν μπορω να το εξηγήσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νάσια, εχω δει και μάνα να αδιαφορεί και να ειναι με το νυκτικό ολη μέρα στο σπίτι.. δεν ξέρω δηλαδή πόσες ειναι αυτές. με επιδημία το παθαινουν?
      η μις Πινκ, ειναι κατάκεντρο θεσσαλονίκης θαρρώ (μαθαίνω μαθαίνω) να μας το πει κιόλας.....

      Διαγραφή
  4. ενημερώνω για το ποιόν μου χαχαχα
    εγώ ΆνωΠόλη Θεσ/νικης
    δουλειά καράκεντρο Θεσ/νίκης
    boyfriend Χαριλάου Θεσ/νίκης
    το σκηνικό έγινε στη Χαριλάου

    αλλά τα βλέπω και στο κέντρο
    βλέπω και τα 15χρονα το βράδυ να μαλακίζονται στους δρόμους
    και εκεί με ενοχλεί που είναι τα περισσότερα μια μάζα
    δεν έχουν άποψη, στυλ και χαρακτήρα
    τυπάκια πλέον υπάρχουν λίγα και αυτό με ανησυχεί
    πετυχαίνουν οι άνω το τσουβάλιασμα που θέλουν...

    βαριά κουβέντα ανοίξαμε πρωί πρωί
    γιααα κέρνα κανα γλυκό λεω γω να χαλαρώσουμε
    χαχαχα

    καλημερούδια κορτσούδιαααααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αει μαρή!
      ε κέντρο ειναι δεν ειναι το χωριό που ειναι στην ερημιά και ολοι ξέρουν ολους ....και παλι... δεν τριγυρνάνε μην τους δούνε.

      αυτό που λες σωστό. κι εμεις καναμε παρέες και πιναμε καφεδαι, κεντρικότατα στο σύνταγμα και στο κολωνάκι. πάντα ειμαστε πολλοί αλλα αλλιώς..... Φταίνε οι γονείς, δεν μου το βγάζεις απο το μυαλο. οταν η μανα, γυρίζει πηγμένη απο το γραφείο και πρέπει να κάνει την νοικοκυρά, ή δεν εργάζεται και αράζει γιατί εχει τα ψυχονευρωτικά της...εεε!
      βαρύτατη κουβέντα και δεν έχουμε και παιδιά και θα μας βαράνε καμμιά ωρα... αλλα δεν μας νοιάζει....!!!!
      τα παιδιά ειναι η βαριά κουβέντα....
      καφε στο καφε ζουζουνα... και γλυκό.... τι μας την λες..!

      Διαγραφή
  5. Δεν παίρνουν τίτλους αυτά τα θέματα. Καλύτερα που το άφησε άτιτλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.