Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

η Ελληναρού

Γνωστο τοις πάσι, το είδος.... το ζούμε όλοι, ανα πάσα στιγμή, στην ελληνική επικράτεια. 

Πάω σε κέντρο ιατρικό, προ ημερών. Είμαι στη ρεσεψιόν για να πληρώσω, εχω ενα ραντεβού, στις 19.45. Τι καταλαβαινεις... Μου έχουν κλεισει το τελευταιο του ιατρού, οπως μου έχουν πει τηλεφωνικώς. Είμαι νωρίτερα στις 19.05 και ρωτώ αν μπορώ να δώσω κι αιμα... να τελειώνω.

Μπαίνει κοτα αλανιάρα κατινάρα του κερατά, ξοψεως μονο.... ζητάει να εξυπηρετηθει ΧΘΕΣ, "ελα εδώ εσύ"..... στην κοπέλα. 
Πάει η κοπέλα, και διαλογος. "εχω ενα ραντεβού με τον τριανταφύλλου. δεν ξέρω τι ώρα μου το έκλεισε η τάδε (δεν ακούω) και κοίτα το, είναι δυο, για αυτό και για εκεινο". Ψάχνει η πολυ ευγενική κοπέλα, της απαντα "δεν βλέπω τίποτα' 
"μα πως.. η ελληναρού, με ύφος 165 καρδιναλίων μαζεμένων. "εχω, κοίτα μηπως τοχει βάλει αλλού, αλλα δεν μπορώ αλλού. ΤΩΡΑ"...
κοιτάει αμηχανα η κοπέλα "να σας βάλω στο τελευταίο...." λέει δειλά. "Ε οχι να φύγω στις 9" ξεφωνίζει η αλανιάρα... 
Χείλη πεταχτά, μαλλι αφανέ, ντύσιμο.. μμμ! "πόσα χρήματα συνεννοηθήκατε?" ρωτάει η κοπέλα "40 ευρώ και για τα δύο"..... απαντά η κότα. Την κοιτάει η άλλη. εμενα δεν με νοιάζει, πάω με το ταμείο μου... 0.96 θα πληρώσω... 
"Τι να κάνω" της λεει η κοπέλα... και προσπαθεί να μιλήσει με την διπλανή συνάδελφο. 

εγώ φεύγω να πάω επάνω για αίμα. Αδειο....Ειναι νωρίς ακόμη, 19.15 περιπου. 
Στις 19.30 και πριν και 25, ειμαι στην αίθουσα για τον δικό μου υπέρηχο των 19.45 με τον ιατρό κ. Τριανταφύλλου.
Κάθομαι αφου δινω το χαρτί, η ώρα περνά και πάει 20.10. Εγώ κάθομαι... αυτή η αλανιάρα... εχει βγεί απο τον έναν υπέρηχο και μπαίνει στον άλλον. Κάθομαι.
Ξαναβγαίνει και φωνάζει "ασε τα παίρνω άλλη ώρα..." (τις απαντήσεις... της) και φεύγει. Εχει ρωτήσει αν ολα ειναι καλα. αυτό τη νοιάζει. 
 Στις 8.20 και περασμένες, μπαίνω για ενα δεκάλεπτο...τόσο χρειάζομαι.  φτάνει 20.50 και η κοπελα στο γκισέ, απομαγνητοφωνεί ακόμη τα δικά μου.

Βγαίνω εξω νύχτα μαύρη 20.57 και η Πατησίων δεν ειναι το καλυτερο μου. Θέλω να περάσω απέναντι και πρέπει να διασχίσω με τα πόδια μια απόσταση ως το φανάρι. Δεν είμαι μαθημένη να περπατώ και βρίζω.  Ναι για τόσο λίγο. τι θες.

Φθάνω σπίτι σε 5 λεπτά με ταξί. Βρίζω την αλανιάρα ελληναρού που εκανε την δουλειά της και τα κοριτσάκια που ποιός ξέρει γιατί, στέκονταν σούζα, χωρις να με ενημερώσουν, πως θα αργήσω. Τυπικά τίποτα άλλο.

Βρίζω ακόμη, εστειλα κι ενα σιχτίριο. δεν θα ξαναπάω. κι ας επέμεινε ο ιατρός μου. δεν μ' ενδιαφέρει. δεν ειναι το μόνο εγκυρο.... εχω να παω, οπου πήγαινα πάντοτε.....!!! 
κότες αλανιάρες. αμα την έπιανα απο το μαλλί... αλλα δεν αξίζει. αυτό εγραφα σε προηγούμενη ανάρτηση. δεν θέλω να εχω παρτίδες με γυναίκες. ειναι φάρα.
τα ζώα... ούτε απο λόγια παίρνουν. Συνεργεία κοριτσακιων... αμερόληπτων κατά τα άλλα.. και μυαλο πουτάνας.... γιατί αυτό το μυαλο είχε. την πουτανιά. και φαντάζομαι δεν θα είχε ραντεβού. μπήκε και ήθελε επι τόπου...... μου λες εσύ μετά...ρε άντε.

Το κατάλαβα πως θα μου άλλαζαν το ραντεβού. και τι έπρεπε να κάνω? να βγάλω γλώσσα εκεινη την ώρα στην ρεσεψιόν. Εθαψα τις κοπέλες με μεηλ... Κάποιος ανώτερος θα το διαβάσει..... ας το ψάξουν.... 
γιατί... πελάτες θέλουν .....


4 σχόλια:

  1. άκου ,άκου πως σκέφτηκε!!
    δεν πιάνεσαι σε τέτοια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εμ τι τις πέρασες; Σαν την κότα μου τη Βιολάντω την τζαζλή που είναι σεμνή και κυρία και το μόνο που κάνει είναι να κουνάει ολίγον το κεφάλι της; Όοοοοοχι αγάπη μου, δεν είναι όλες έτσι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αργησα ολίγον να πάρω μπρός ! εχω και την Βιολάντω πάνω κάτω.. με σκούντηξε.. ξύπνησα!!
      την καλημέρα μου!

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.