Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Μια αφιέρωση για έναν άνθρωπο.



Μεγαλώσαμε σε μια γειτονιά αγνή, την δεκαετία του 60 και 70 σε αστικές οικογένειες που μας έδωσαν φωτα και βάσεις. Μας παρακολούθησαν την επομενη δεκαετία να στήνουμε εαυτούς και άλλοι έφυγαν αργότερα αλλα νωρίς άλλοι παραμένουν και καμαρώνουν. 
Μας έστειλαν σ' ενα σχολείο που μας έδωσε δύναμη και γνώσεις να πορευτούμε. Αυστηρό περιβάλλον με ανθρώπους ανελαστικούς, οι οποίοι μεγάλοι όντες, φάνταζαν σαν τέρατα στα παιδικά μας μάτια. Κι ομως μας φόρτωσαν με πολλα παραδείγματα. 

Οι παρέες, περιορίζονταν στις παιδικές και έτσι μένουν. Αλλοι έφυγαν μακριά, άλλοι στηλώθηκαν και έτσι η ζωή προχώρησε.
Πέρασαν 2 δεκαετίες ακόμη και μεστώσαμε. Αλλοι μεγάλωσαν παιδιά, άλλοι πορεύτηκαν επαγγελματικά και απολαμβάνουν. Ολοι ανεξαιρέτως.

Οτι έχει ο άνθρωπος να στηριχθεί ειναι οι αναμνήσεις του. Η πρότερη ζωή του. Να την σκέπτεται και να πετάει η καρδιά και να την μεταφέρει στους νεότερους. Να δίνει παραδείγματα. 

Κι αν μείνει μόνος κάποτε, εχει να στηριχθεί στα πίσω, ομορφα ή μη χρόνια. Η ζωή εχει πολλά πάνω και κάτω. Ολα χρειάζονται για να είναι καπετάνιος στο τιμόνι. Μιλώντας για ένα παρελθόν, ερχεται ενα όμορφο μέλλον, στημένο καλύτερα και δομημένο στερεά.

Σκεπτόμενοι τα παλιά, δίνουμε καλυτερες βάσεις στους νεότερους. Σκεπτόμενοι την δική μας ζωή, μπορούμε να παραδειγματίσουμε τους νέους.

Οι "πειρασμοί" που μπαίνουν στην ζωή του καθενός, τον κάνουν καλύτερο. Τον βάζουν σε διαδικασία σκέψης και τον κάνουν να ξεχωρίζει να κρίνει και να καταλαβαίνει καλυτερα την ζωή.
Αν θέλει. Γιατί υπάρχουν και οι περιπτώσεις που δεν θέλουν ή εθελοτυφλούν.

Το παρελθόν μας καθοδηγει να ανακαλύψουμε το μέλλον. Κι ο σκοπός είναι να περνάμε όμορφα. 

Η ζωή μας φέρνει πολλούς ανθρώπους τριγύρω. Το μέλι ειναι να μπορέσουμε να τους ξεχωρίσουμε, με χάρισμα ιδιαίτερο. Να μείνουν δίπλα οι σωστοί, οι άνθρωποι που θα συμπορευτούμε για το τέλος. Γιατί ενα τέλος μας έχουν τάξει. Κι αυτή η πορεία πιά πρέπει να ειναι η καλυτερη. 

Η μοναξιά γεννά παραστάσεις, γεννά αμφιβολίες και χαρές ψεύτικες. Γεννά ανασφάλειες που υποβόσκουν. Δεν εισαι πάντα δυνατός να τις αντιμετωπίσεις. 
Δεν εισαι πάντα σίγουρος. Δεν είσαι πάντα λογικός. Είσαι αδύναμος. Νεραίδες μ' όμορφα πολύχρωμα φτερά "σου τάζουν". Κι εσύ προσπαθείς να δεις μέσα απο το θολό τοπίο των πέπλων το ομορφο, το ζωντανό και το ζωηρό.

Το σωστό. Για σένα. Γιατί δεν ειναι ίδιο για όλους. Και να πετάξεις τα τούλια απο πάνω σου, δίνοντας στον εαυτό σου νέα ώθηση για την ζωή. Νέα φτερά για πιο ψηλά. 

Αν εθελοτυφλείς, αν αμφιβάλεις, αν δεν προσπαθείς... αν βολεύεσαι.. είσαι άξιος της μοίρας σου. Ανάξιος για το μεγάλο περιβάλλον. Μένεις στη φωλία σου με τα μικρά. Με τα ανάξια και τους ανάξιους τριγύρω.

Η ζωή ειναι ελευθερη. Ειναι ομορφη. Ειναι μικρή κι έχει μεγαλοσύνη. Εχει πρέπει και μπορεί. Εχει νύχτα και μέρα. 

Οι γερές βάσεις, σε ωθούν να κάνεις σωστά πράγματα. Να ζεις καλά, με ευγένεια και ιπποσύνη. Να αντιμετωπίζεις τα "μικρά" οπως τους πρέπει και τα μεγάλα με καλοσύνη.

Να ζεις να αγαπάς και να... είπε ο Μπουσκάλια. Δεν τον χρειαστήκαμε. Μαθαμε κι έχουμε γερές βάσεις. Θεμέλεια ακούνητα. Περάσαμε ζωή χαρισάμενη και μας χαρίστηκε. Μην ειμαστε άδικοι. 

Γνωρίσαμε ανθρώπους με αξίες και θέλω. Ανθρώπους ευγενικούς. Ας μείνουμε σ' αυτούς κι ας αποτινάξουμε τις ψεύτικες φυσιογνωμίες. Αυτές που ζουν εις βάρος άλλων ψυχών. Που κρατούν δεσμιες ζωές ανθρώπων. 

Ο μικρόκοσμος εδώ μέσα, λένε πως αντικατοπτρίζει την ζωή μας. Δεν έζησα ετσι... είμαι στην υαλινη σφαίρα και μακαρίζω την τύχη μου γιατί σωστοί ανθρωποι σαν κι εμενα μου χτύπησαν την πόρτα. Και χαίρομαι. Και χαμογελώ. 
Και θέλω δίπλα ανθρώπους οπως οι παιδικοί΄μου φίλοι. Να ζούμε μαζί χαρές και λύπες καμμια φορα, να χαμογελάμε πλατιά κι οταν γελάμε να μας ακούνε οι αγγέλοι και να χαμογελάνε κι αυτοί.

Δεν μου χρειάστηκαν φιγούρες σκοτεινές και δόλιες. Δεν μου χρειάστηκαν κενοί άνθρωποι και μόνοι. Μπορώ να κρίνω και κρίνω απο την πρώτη ματιά. Και ποτέ δεν έπεσε έξω το ένστικτό μου.
Τι παραμιλητό ειναι αυτό? Το παρθεναγωγείο μ' εγύρισε πολλα χρόνια πίσω. Και οι αναμνήσεις ειναι χάρισμα σ' οποιον τις έχει, τάπαμε.

Αφιερωμενο εξαιρετικά σ' έναν άνθρωπο που συνάντησα μετά και αμφιταλαντεύτηκε ξαφνικά. Κι έμεινε απο την άλλη πλευρά στο ποτάμι. Δεν βλέπεις? Δεν θωρείς? Βλεπεις και κρίνεις. Είναι η δεύτερη φορά που σε "απομονώνει"... Που με "Καθαρό" τρόπο σου δείχνει συμπεριφορές. Οπως τις βλέπει ενα μάτι που δεν έχει τίποτα κοινό μαζί σου. 

Δεν είσαι κτήμα κανενός, εισαι ελεύθερη κι ανεξάρτητη. Δεν εγινες άνθρωπος για να σε φοβερίζουν άλλοι. Είσαι ήσουν και θα είσαι οντότητα με ομορφη ψυχή. Και γνώσεις. Βάσεις γερές και καμάρια μεγάλα. 

Ο καθένας φτιάχνει την ζωή τους, οπως τον βολεύει μετά. 
Είμαι εδώ και δεν χάνω τις αξίες που περνούν απο την ζωή μου !
κι επιμένω και η τελευταία κουβέντα ειναι δική μου! Πάντα. Γιατί καπετάνιος στην ζωή μου είμαι εγώ.

"με ξεπερνά αυτό, δεν μπορώ οντως να το .. κουμαντάρω".. είπες. Κι έκανες πολλα απο ότι σου "επεβαλε".  
Κι εγώ λέω, πως δεν είσαι έρμαιο κανενός. Μια επαφή τυχαία δεν θα σου γίνει βάρος. Οδηγίες παίρνεις απο την ψυχή σου ΜΟΝΟ. Απο κανεναν άλλο. 


Φιλικώτατα Βασίλω, 
Φερρών 34, 
Παρθεναγωγείο Μαρίας Κρίκου.
Οχι δεν στοχεύω στην καρδιά κανενός, οπως άλλοι με  επιτηδευμένες αλήθειες. Οχι. Ειμαι καθαρή σαν το γυαλι και ξεκάθαρη οπως ο αυγουστιάτικος ουρανός. 
Πειράζω και σκοτώνω αυτόν που με πειράζει, τόσο εμενα οσο και τους αγαπημένους μου τριγύρω. Θα μπω μπροστάρησα Αμαζόνα με τόξο και δηλητήριο στα βέλη. Ειναι το μόνο σίγουρο.

14 σχόλια:

  1. από τα ομορφότερα κείμενα που έχεις γράψει ποτέ, ελπίζω αυτή η αφιέρωση να βρει τον "στόχο" της, να είσαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχω και κάτι άλλα στο σεντούκι, να αρχίσω τις εκταφές?
      φιλι!

      Διαγραφή
  2. Με πρόλαβε ο Μπλου, για μένα σίγουρα το ωραιότερο κείμενό σου (από αυτά που έχω διαβάσει τουλάχιστον).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. να ανοίξω το σεντούκι λοιπόν.

      κοίτα η γουρουνα δεν λέω ενα ευχαριστώ να κατεβάσω και το κεφάλι να κοκκινήσω.. μμμ!
      φιλί

      Διαγραφή
    2. Δεν χρειάζεται. Απλώς άνοιξε το σεντούκι :)

      Διαγραφή
    3. Μάλιστα, πλακώσανε οι εντολές της Μεγαλειωωτάτης! αμαν!

      Διαγραφή
  3. θα συμφωνησω με τον κουμπαρο μου!!φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αρχίζω και το φοβάμαι το σεντούκι.......
    καλημέρα Καπετάνισσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εγώ σε προτιμώ όταν κράζεις κόσμο χαχαχα. Πλάκα σου κάνω. Άνοιξε το σεντούκι κι εμείς εδώ θα ήμαστε να σε θαυμάζουμε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. εεε βλέπεις??? χα χα !!!
      αστε με στον κόσμο μου... δεν είμαι για να βγάζω τα σεντούκια στον αέρα!

      Διαγραφή
  6. Ξεκάθαρη. Αυτό είναι που έχω διαπιστώσει για εσένα και που πρωτίστως εκτίμησα.
    Θεωρώ εαυτόν τυχερή που ήλθε η συγκυρία και με έστειλε σε αυτή την ανάρτηση και διάβασα αυτό το κείμενο.

    Τα σέβη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.