Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Τάξε και το βρήκα!

Μια οι πίτες τ' αη φανούρ' μια τα κρυψίματα που ανέφερε η Νάσια μας, ήρθα και θυμήθηκα τι δεν σας είπα. Είχαμε ενα ωραίο καλοκαίριιιιι.

Εφέτος, αποφάσισε το πρωτοπαλλίκαρο, να πάει ενα μακρινό ταξίδι, υποχρεώσεων. Να πω όχι? α παπα, μια χαρά καλοκαίρι πέρασα... Ετσι πριν φύγει θεώρησε καλο να μου αγοράσει ενα δωράκι ως συνήθως όταν φεύγει. Ασε τι φέρνει. Ναι. Παρακάτ' επι της ουσίας, ξεφεύγω, μαζέψτε με!
Αγοράζει λοιπόν ενα κρεμαστερό του λαιμού που λέει smile. Σε άσπρο μέταλο γιατί εγώ δεν ειμαι του χρυσου πάντα (μην σου δειξω την αρτα και τα γιάννινα που φοράω σήμερα, εξαιρετέα)  και το στόλισα κι εγώ την παρασκευή στο γραφείο.

Ομορφο, χαριτωμένο και σικάτο. Με διαμαντάκι, μην θαρρείς οτι κι ότι. Ισα ίσα με την χοντρολαιμουδιά μου (διότι δεν ειμαι κοκκάλω) να στέκεται να το διαβάζει ο απέναντις.

Ποιός με είδε, τι ζήλεψε, τι διάλεξε γμτ !!! 
Γύρισα σπίτι κι όπως είδα κι έπαθα να το ξεκουμπώσω και εχω τα μάτια των αητών αλλα είχαν δουλειά, θυμάμαι πως το εναποθέτω κάπου και λέω "κάτσε εκει και βλέπουμε, εισαι στενό". Εγώ ήμουν?
σε 5 μέρες για να πάω παραλία και "να τον πάρω μαζι" μου και καλα, άφαντο αυτό. Το μόνο που θυμάμαι ειναι το αυτό που σκέφτηκα. την κίνηση και που ειναι.
Εμενα τα πράγματα μου ειναι πολλά και αναστα ο Κύριος κρίνων την γη. Αποκλείεται να βρείς οτι θέλεις στην ώρα του, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.
Ετσι τρείς εβδομάδες, ξέθαψα οτι είχα απο παλιά, τι αστερίες, τι αχιβάδες, και τα κοτσάρισα στο λαιμό με την ελπίδα, κοιτόντας δω κι εκει να το βρω.
Πριιιιτς! σε μια απελπισμένη κινηση, κοίταξα το καλάθι μου. Ναι καλά, δεν έριχνα καρφίτσα στο Μοναστηράκι σε ώρες αιχμής.
Το τελευταίο Σάββατο υπο την απειλή του "έρχομαι αύριο", πήρα το καλάθι με τα καλλυντικά μου απο το μπάνιο και το έκανα καινούργιο. Πριιιιιτςςςς!

αμα το βρείς...
Την Κυριακη το βράδυ και αφου μου είχε γινει εμμονη ιδέα το θέμα και κοίταζα ξαφνικά παντού αλλα πριιιιτς, ταπαμε, ανοίγω ενα συρτάρι με διάφορα χύμα.

Τραβάω, ξεμπλέξω και μου πέφτει στο χέρι το μικρούτσικο. 

Χαρααααα, οση δεν φαντάζεσαι. Χαραααα οση δεν λέγεται. Το κοτσάρισα και κοιμήθηκα μ' αυτό μην το ξεχάσω το πρωί να το φορέσω.
Οχι δεν θυμόμουν, τυχαία επιλογή ηταν κι απελπισμένη.
Οχι δεν έκανα ολο το σπίτι κόμπους. Αλίμονο, ποιος τους λύνει μετά . Οχι πίτα δεν έταξα... σε καμμμία περίφτωση. 

Ετσι ευελπιστώ να βρω οτι μου έκρυψε η μανούλα απο χρυσό, μην ρωτήσεις γιατί κι οταν αυτή κρυβει, ξέρει καλα. 
Ενα δαχτυλίδι, του καλού μου, τα Χριστούγεννα, αφαντο μετά απο λίγες ημέρες. Ξεκούραστη το ΣΚ θα σου πω εγώ ανάστα τον τοπο θα κάνω.. και θα τα βρω, εχω μπαφιάσει. Κι η μανα με το απλανές βλέμα της Μοσχάρως κοιτά την τιβί και κανει πως δεν ακούει.

κάτι ψιλά 700 ευρώ δεν θα τα βρω ποτέ..... μου φαίνεται.. τα αναζητεί εκείνη.. φαντάσουυυυυυυυ! 

οχι δεν θέλω εθελοντές, μην χάσω κανεναν στα δωμάτια ντουλάπες που διαθέτουμε.. οχι οχι. Σπίτια σας. Μολις τα βρω θα κεράσω. 


7 σχόλια:

  1. ζαλίστηκα!!!!!
    είδες για να μην τάζεις!
    κυνήγι θησαυρού πρέπει να οργανώσεις σπίτι σου!
    ο ευρών τον κερδίζει!χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σιγά μην κερδίσει άλλος! εγώ θα ψαχνω....
      ζαλάδα ειναι το σπίτι μας. σαν πλοίο που ταξιδεύει...

      Διαγραφή
  2. έχω τόσο καιρό και σου λέω για εκείνα τα 700 ευρώ,θα έρθω να τα βρούμε,δεν γίνεται διαφορετικά!
    καλημέρα και φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. προτιμώ να έρθω εγώ και να περάσουμε καλα, απο το να σε αναζητάει η μαμα σου με την ερυθρο σταυρό στο χάος μας.
      καλημέρα καλο ΣΚ καλη επιτυχια (την πέτυχα την εβδομάδα?) και στα μουτρα σου

      Διαγραφή
    2. δεν την πέτυχες την εβδομάδα!ήταν το προηγούμενο σκ!!!οχοχοχοχοχοχοο

      Διαγραφή
  3. Τάξε, τάξε κι ύστερα ψάξε, ψάξε έλεγε η μάνα μου!
    Κι όπως λέω κι εγώ στους γιούς που όλο και κάτι χάνουν συνέχεια: "ψάξε και με τα χεράκια, όχι μόνο με τα ματάκια"!

    ♥ φιλί! ♥

    (ωραίος ο τοίχος που έβαλες)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α εμας ψάχνει η μανα και τα βρίσκει. μετά απο αυτά που δηλωσε οτι έχασε και δεν τα βρίσκει και ειναι 700 ευρώ και άλλα 400 δεν της έχουμε εμπιστοσύνη πιά...
      μάτς

      ναι ναι μερσι για τον τοίχο και στα δικά σας !

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.