Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

πάρε κι αυτό άσε το άλλο.!

Σου τόχω πει τόσες φορέεεεες, αγάπη μου
και θα στο πω άλλες τόοοοοσεεεεεεες.

αλλα μυαλό δεν βάζουν. Πιάνουν που λες Ασπασία μου, μια συνταγή του τάδε, ή της τάδε και της αλλάζουν τα δοξά πατρί και την κάνουν δική τους.

Εχεις δει πόσες εκδοχές εχει εκείνο το κεικ του κυρίου Παρλιάρου με τις φράουλες? οχι έχεις? 
Κάθισε ο άνθρωπος, στρώθηκε δοκίμασε, πειραματίστηκε και εφτιαξε κάτι.
χωρίς πολλά πολλά. τρία αγαθά. άντε τέσσερα επειδή εισ' εσύ. 

και? πιάνει η Μαρίτσα και βάζει αυγά, γιατί δεν της αρέσει καθιστό. Το θέλει φουσκωτό το κέϊκ. Πιάνει η Κικίτσα και βάζει αλευρι που του σηκώνεται απο μόνο του. Πιάνει η Ροδίτσα και βάζει και λίγο βουτυρο παραπάνω. Να αφρατέψει.
Ξεφλουδισμένα αμύγδαλα λέει ο άνθρωπος. Ολα μαζί με τα τσόφλια αυτές.

Συνταγές... παντός είδους και βλακείας.

Το κέϊκ του τάδε, ειναι δικό του και δεν αλλάζει. Το κέϊκ της μαμάς σου το ίδιο. 

κάνε το δικό σου, κι άσε μας... οχι μια παραλλαγή. οχι δεν πειραματίστηκες. εκανες οτι σου άρεσε.... και μας το μοστράρεις.

αμάν πιά. 42 τρόποι να κάνετε καρυδόπιττα. Η καρυδόπιττα ειναι μια. Το φύλλο εχει μια συνταγή. Το κρασί, γινεται μ' εναν τρόπο. Η τούρτα με άλλον έναν.
Κυρίες Ξυνίδου....

Υστερα ήρθαν οι βάρβαροι. Πηραν το buche των Γαλλικών Χριστουγέννων και το έκαναν ανάστα ο Κύριος !!!! σ' άλλη εποχή....


Νομίζεις πως κατι έμαθες? πες το με το όνομά του. 
Κανεις κάτι απο την αρχή... πες το αλλιώς.
Αλλα δεν κάνει κανείς τίποτα απο την αρχή! βάσει ιδέας άλλου, στρώνει και κοιμάται. Και θέλει να την κοιτώ σαν θέα.

Ασε μας, κυρία μου!

και ανοίγουν και μπλόγκ και πάνε άλλα χάπατα και χαζολογούν. ασε μας κυρία μου, λέω.

Οι γνωστοί ειναι 5 όλοι κι όλοι. Παρακολουθα και σκάσε. Αν τόχεις το χάρισμα θα εισαι ο 6ος. Αλλα δεν σε βλέπω. 

Το κείκ του κυρίου Παρλιάρου, με τις φράουλες ειναι ΕΝΑ. δεν ειναι 140 παραλλαγές σε ντό ελασσονα. εεεε ! σε 4 αυγά....ηθελα να πω.


* ελα έλα και μούρθε  κι άλλο. 

Θυμάστε τα μακαρόν (νάσαι καλά Μέλανι που μου τα θύμισες). Η ελληνική μετάφραση μιας κότας εκεί που ο Γάλλος λέει Αμυγδαλόπουδρα (τριμένο αμυγδαλο πως το λες), ελεγε "αμυγδαλάλευρο"
βαράς, ή δεν βαράς, κύριε Πρόεδρε.....

και αμα μου βρείς αμυδαλάλευρο να μου το φέρεις ευθείς αμέσως!!!!


9 σχόλια:

  1. για το δικό μου το μπλογκ τα λες αυτά. είναι γνωστό άλλωστε πως είμαι και γαμώ τις μαγείρισσες και πειράζω τις γνωστε΄ς συνταγές!!!και τις αναρτώ στο μπλογκ μου και δε μου τις σχολιάζεις τις υψηλού επιπέδου συνταγές μου!!!

    εεε, λέμε και καμιά μαλακία να περνάει η ώρα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι για σένα λέω, που καλεις για τραπέζι και ταίζεις ντελιβεριέν!

      ε καλά κάνετε, γιατί πως θα περάσει ο μεσημέρης!

      Διαγραφή
    2. Για να λέμε του στραβού το δίκιο, αν κάποιος δεν έχει το χρόνο ή τη διάθεση ή ακόμη και την εξοικείωση με την κουζίνα, καλύτερα ντελίβερι. Και το άγχος φεύγει και οι καλεσμένοι δεν θα φύγουν μ' άδειο στομάχι!

      Διαγραφή
    3. Στο διά ταύτα τώρα! Αχ και να 'ξερες πόσο συμφωνώ!
      Θα συμφωνούσε κι η γιαγιά, την οποία έχει καλέσει προ ετών πολλών συγγενής με τάσεις πρωτοτυπίας στη μαγειρική.
      Συζητούν, καμαρώνει η συγγενής για τα γεμιστά της κι αρχίζει ν' αραδιάζει το τι συνηθίζει να βάζει μέσα για να εμπλουτίσει την παραδοσιακή συνταγή.
      Στο τέλος, δεν άντεξε! "Άκου κόρη μου", της λέει "μπορείς να βάλεις ό,τι θέλεις. Και σκ*** άμα σ' αρέσουν! Αλλά μην τα πεις Γεμιστά, γιατί Γεμιστά δεν είναι!"

      Όσο για το "αμυγδαλάλευρο"!!!! Τι να πω!!!!
      Την ίδια σκέψη πάνω-κάτω κάναμε: "κι άμα βρεις αμυγδαλάλευρο, πες μου πού πουλάν' καρδιές!!!"

      Διαγραφή
    4. Να μην καλεί κυρία μου!!! να μην καλεί.... που θα με ταίσει ντελίβερι... τσ τσ τσ πως εγιναν έτσι οι κόρες!!!

      Διαγραφή
  2. A χα χα χα, ευτυχώς εμένα δεν με παίρνει η σμπάρα όπως την λατρευτή βασίλισσα της μαγειρικής Ρια, όμως Ζουζουνα μου μην λες μεγάλα λόγια, εδώ υπάρχει αμυγδαλολευρο στα ειδικά μαγαζιά υγιεινών τροφών. Άντε, παίρνω και παραγγελίες των 100 κιλών και άνω για όλες τις "τσα" (εννοώ Μαριτσα Κικιτσα Ροδιτσα), πάντως είναι ενδιαφέρουσες οι μεταλλαγές που κάνουν, περνά η ώρα τους και έχουν μπλογκ που το παρακολουθεί το μεγαλύτερο ποσοστό μια που αυτά έχουν ζήτηση!!!

    Έχει γίνει όπως η μόδα, που ξεσηκώνουν όλοι οι σχεδιαστές μετά την πρωτη εμφάνιση της χρονιάς και καταντά κοντό, μακρύ, με μανίκια η ξεμανίκωτα, με γιακάδες η χωρίς, σε όλες τις ποικιλίες υφασμάτων και χρωμάτων χωρίς ούτε καν να ταιριάζει με το σχέδιο. Σε μετάξι, σατέν η μπροκάρ που νομίζεις ότι κάθεσαι σε καναπέ.

    Άντε γειτονοπούλα είσαι πολύ διασκεδαστική!!! Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. poudre d' amandes, είναι άλλο πράγμα, μην με συγχίζει κι εσύ!

      τι έχει μέσα το αμυγδαλάλευρο. εδώ αμερικη και καναδάς δεν είναι.
      Μμμμμ καιρός για ένα ταξίδι να δοκιμάσω τι φτιάχνεις!!! κι εσύ!!!!

      Ναι αλλα με τα μπλόγκ μου σπάνε τα νεύρα και απευθύνται σε ηλήθιες τουλάστιχον, αγαπητή γειτονοπούλα!!!

      Διαγραφή
  3. Εγώ πάντως έχω φάει παραλλαγή συνταγής κέικ με φράουλες του Παρλιάρου, φτιαγμένο από τα χρυσά χεράκια της Λεκάνας (συγνώμη, Χριστίνα ήθελα να γράψω...) η οποία τα αμύγδαλα τα είχε βάλει με τα τσόφλια, αλλά μου φάνηκε τόσο νόστιμο που δεν άφησα ψίχουλο!
    Ωραίες εποχές τότε! Το κέικ επιτρεπόταν σε απεριόριστες ποσότητες και δεν περιοριζόταν εις 30 γραμμάρια! Σνιφ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και διηγόντας τα να κλαίς.

      πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θάναι.
      αν το κόψεις κυβάκι το 30 γρ. να δεις πόσο μεγάλο ειναι

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.