Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Σουρπουίτς !

Ετσι μας αποκαλούσε η γιαγιά Βασιλικούλα. Σουρπουίτσες. Μην ρωτάς κι εσύ τώρα. Κάτι θάξερε περισσότερο.

Ετσι επειδή σοι πάει το βασίλειο, μια μεγίστη Σουρπουίτσα, βγήκε και η μικρή.
ήρθαν σπίτι. κύριος, ο μεγάλος, στρώθηκε, σημασια δεν έδωσε.

Η Σουρπουίτσα, ρώτησε, αν έχω μεμέ, ρώτησε που ειναι ακριβώς - εκει οπου και το δικό σου- την αγρίεψα. Απτόητη συνέχισε. Γιατί φοράω μπλούζα χωρίς σόρτσ. "γιατί ζεσταίνομαι" ξανααγρίεψα. 
Γιατί τα πόδια μου, ειναι χονδρά - δεν προσέχω καθόλου- μου είπε. Τα δικά της ήταν πιο αδύνατα και τώρα πάχυνε. Ανέβηκε στην ζυγαριά και δήλωσε....."πάλι 21 κιλά ειμαι". Κοίταξα να δω και τόσα ήταν, το σκολιάμπρι. Τόσα όσα.
Συνέχισε να σχολιάζει, οτι εβλεπε και δεν έβλεπε, μέχρι τι χρώμα βρακί φόραγα ρώτησε... αφού το έβλεπε. Δεν μπορούσε να καταλάβει το μπέζ. Δεν συνεννοηθήκαμε, ακόμη μια φορά.


Της είπα πως δεν θα ζω, οταν θα φθάσει στα 55 (και πόσο δυστυχισμένη θα ειναι δεν τόπα) να δω εγώ πως θάναι τα πόδια της. σημασία δεν μου έδωσε. ε, με το 8 μυαλό δεν αντιλαμβάνεται.
Μονο της είπα "αυτό ναναι σωστό" δείχνοντας το κεφάλι. δεν κατάλαβε πάλι. 


Η Σουρπουίτσα, δεν ξέρω που μοιάζει. Σ" εμας πάντως δεν ! Κάπου αλλού.... εμεις δεν είμαστε έτσι. Ούτε η μάνα της εννοώ. Δεν είμαστε θηλυκά με την στενή έννοια... 
Εμείς συνεννοηθήκαμε με τον μεγάλο. Μια χαρά με τα μάτια. Χωρίς πολλα΄πολλά.

Η άλλη, μπαλετάριζε, ποζάριζε και ποιός ασχολιόταν μαζί της. Ασε τι σκανταλιάρικο πράγμα είναι. 

ουφ. οχι δεν έγινα μάνα συνειδητά. οχι παιδιά δεν ήθελα. οχι δεν χαίρομαι με τα σκασμένα του άλλου, που πινανε καφέ στο διπλανό τραπέζι και κάνανε φασαρία. Υπάρχει χώρος για παιδιά, οχι στο καφέ.

και τα δικά μας, με κουράσανε. ουφ. οχι δεν ήθελα ποτε. οχι δεν γιορτάζω τίποτα ως μάνα. οχι. και δεν θα γιορτάσω. Ούτε ως θεία, κυρά Μεγαλειωτάτη. Μου μοιάζει ο ανηψιός. μέχρις εκεί. Δεν θέλω τριγύρω σκασμένα. Σπίτι τους.
Κοίτα κι εσύ να κάνεις παιδιά, τα ανήψια ειναι παιχνίδια. 

και η βλαμένη συγγραφέας, που ήρθε και είπε "με τέτοια μυαλά δεν θα υπήρχες αν οι γονείς σου δεν ήθελαν παιδιά" να πάει στο διάλο. Συγγραφέας κιόλας. αει μαρή κότα.... οταν μιλησα εγώ.... αληθινή βγήκα...

Τέρμα, παιδιά δεν ήθελα ποτέ και δεν ζήλεψα ποτέ.

Η Σουρπουίτσα να τα βγάλει πέρα με την μάνα της. Εγώ. δεν....

Φέρτε κανα αγόρι να μεγαλώσω.... !!!!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.