Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

α... πήγα επίσκεψη....

δεν φταίω εγώ. γέλασα ως δακρύων, ψιλοκατουρήθηκα και αποκατουρήθηκα με τα γραφόμενα της Νάσιας. Δεν φορώ πανες σλιπάντ,κυρίες μου, με προσοχή ότι γράφετε.

Δεν φταίω σου λέω. ηρθε η ΕΦ Αϊ ΑΡ, πες την Φρί, πες την Παρασκευούλα χαρωπή, πες την όπως θές, αλλά σαν πήρα φόρα να πάω εγώ... ωχ μανα μ' άντερο δεν μου έμεινε απο τα γέλια. Στην αρχή νομιζαν πως έκλαιγα και σκούπιζα τα μάτια μου να μην με δουνε. Μετά που πέρασα και απο την Νάσια, ήρθαν να με συμπονέσουν. μα δεν φταιω εγώ. Η μια χαρά χαρούμενη στο άλλο η δόλια μάνα.

Ετσι να μου μπεί καλά ο μήνας. Να γελάω ολο το μήνα. Ομως η Φρηφρή, ετσι θα σε λέω, μου θύμισε κατιτις και είπα να το γράψω. 

Πότε άνοιξε ο Μέγαρος? μμμμ, δεν θυμάμαι ντίπ. Αρχισαν οι διάφορες παραστάσεις που ήθελα να πάω. Θέλαμε να πάμε. Εγώ μίζερη ούσα, ήθελα το καλύτερο θεωρείο την σωστότερη θέση. Οοοοχι δεν ειναι αυτή του Λαμπράκη... θεό' σχωρέστον. Μια άλλη ειναι δεν σου λέω που. στην μεγάλη αίθουσα ναι. χι χι.

Οι ουρές ήταν απαγορευτικές για κάποιον που εργαζόταν. Είδαμε και χάσαμε. οταν βρίσκαμε κανα κακομοίρη που δεν εργαζόταν τον στέλναμε και στηνόταν. Με μεγάλη χαρά βέβαια, το έκανε, διότι ήτο φάν. 

Επερνα εγώ το μολύβι και το χαρτί μου και στρωνόμουν.

πριν το πάρω, είχα φορέσει, θα σε λυπήσω, την ρενάρ μου και είχα περάσει ενα χάζι γνωστούς και φίλους εδω κι εκεί. 

χρόνια μετά, με πιάσανε κάτι στεναχώριες και βαρεμάρες και δεν ξαναπήγα.  Οταν χάσαμε τον διαγωνισμό του παρκινγκ, είπα, τώρα που έχει παρκινγκ, πάει στο διάλο. Βρίσκω μια θέση καλή στο νετ, την κλείνω και ξεκινώ.
Βουτάω το καλό μου αυτοκίνητο, την κόκκινη θύελα ναι, το τιπο των 15 ετών και πάω. Ενας σαλίγκαρος, προς τα κατω, κάνω πως δεν κοιτώ. Και στρίβω και ξαναστρίβω και ξαναμανα......και κατεβαίνω και σκέπτομαι την ανηφόρα. 

το ξεπερνώ και μπαίνω στο παρκινγκ. Οπου θέλουν αυτοι. στο διάλο, θα περπατήσω. ναι.... δεν βαριέσαι. τα παππούτσια στο χέρι. Ωωωωωωωωπ, κοιτώ τις κυρίες δίπλα με τα γουνικά. Που να το πάω, εσωτερικά 4 πατώματα πάνω το γουναρικό? Μην φυσίξει ο πολυέλαιος? μην με πάρει το κύμα στο ασανσέρ? το κρύβω στο πορτμπαγκάζ κι ανεβαίνω.

κάπου πληρώνεις, με το έμπα, τα μηχανήματα γνωστά, πουλάμε τα ίδια. Ο κύριος που σε εξυπηρετεί μια χαρά. "ασε με να παίξω" του μουρμουράω. δεν με αφήνει και αγριεύω. 

Φεύγω. αν δεν μπορώ να βγώ, θα πάρω την μπάρα μαζί. Πληρώνεις μετά ρε παιδί μου... τσ τσ τσ.. 
αυτοί δεν μας εδωσαν το πάρκινγκ, χάσαμε τον διαγωνισμό γιατί ήθελαν κάποιον στα μηχανήματα απίκο να βοηθά, διότι ο 80ντούτης κύριος δεν βλέπει και δεν του είναι φαμίλιαρ.... το όλο θέμα.

Η σάλα γιομάτη, στέκομαι να πάρω το πληρωμένο μου. Βγάζω το μπλόκ και το μολύβι αλλα ειμαι σε μικρή αίθουσα με δεκάδες παιδιά μαζί και δεν μπορώ. Το μπροστινο στρίβει δεξαριστερά, το πισινό με χτυπάει με τα ποδαράκια του, το διπλανό γέρνει πάνω μου.
το έργο? Οι Μαριονέττες του Σάλτσμπουργκ, που παίζουν την μελωδία της ευτυχίας. Η ευτυχία, το προέβλεψε και δεν ήταν εκεί. Γιατί αφήνουν τα παιδιά στις βραδυνές παραστάσεις. Και μόνοι μας το βλέπαμε όσο...
Ο θεός να το κάνει, αλλά το ευχαριστήθηκα... περίμενα πολλα χρόνια να τις ξαναδώ και δεν τόχανα με τίποτα.

Φθάνω στο μηχάνημα που όλοι είχαν πληρώσει και δεν εργάζεται. Κανείς δεν είχε σκεφθεί πως θα υπάρχει και κάποιος που δεν θα εχει πληρώσει....

κατεβαίνω τριακόσιες σκάλες ηλεκτρικές και παιρνω το τουτούνι. Στην έξοδο, ολοι εβαζαν τα εισιτήρια τους, και άνοιγε η μπάρα, η δική μου δεν άνοιξε. Ενας καλός κύριος δεν ήξερε πως να το χειριστεί και μου την άνοιξε με το χέρι. Αφησα μπροστά μου πολύ χώρο και ανέβηκα με φόρα και γρήγορα στις κλειστές στροφες κορνάροντας να φύγουν απο την μέση ή να κάνουν γρήγοροτερα. Στην έξοδο με σταματά η ασφάλεια. "Φοβάμαι και τρόμαξα" είπα και έφυγα... με κοίταξαν με συμπόνια....

στην επόμενη η συνέχεια.

9 σχόλια:

  1. Άντε πότε θα βάλεις την συνέχεια να σχολιάσω εφ' όλης της ύλης?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πες διεύθυνση να στου στείλω μάνα μου μια κούτα πάνες να την ευχαριστιέσαι την ανάγνωση! :-Ρ
    Ήθελες και μέγαρο τρομάρα σου!
    Πάω να δω την συνέχεια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τριγύρναγα και ξεχάστηκα.. ηθελα μέγαρο, γιατί να μην θέλω. μια πιθαμή δρόμος ειναι!

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Γιατί αν δεν είχε θα στρωνώσαστε με την τουρτα αγκαλιά !

      Διαγραφή
  4. η Fri είναι φανταστική! (γλύφω για να μου στείλει τα τσίπς απο πόδια κότας χαχαχα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τα καλύτερα κουτσομπολιά μου την σύστησαν, οταν ρώτησα τριγύρω, τίναι τούτο που μούρθε.. χα χ αχα
      μην ακούς φρηφρή... μην ακούς
      Μάλερ, πόδια κότας δεν θέλω, ολα δικά σου.

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.