Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

Φιρατουλίτσαι

Την έκλεψα απο τον Γιάννη Φωτόπουλο στο φεϊς. Ειναι εξαιρετικές ! τις αγαπώ ετσι μικρούλες. Να τις βλέπω. τρώω μόνο τα τέρατα. Ναι ναι αυτές με τις ορμόνες. 
καλε, ειπα καλημέρα ? Δεν είπα... 
Λέω λοιπόν και προχωρώ.

Το 1993, πάω στην Σουηδία, 200 χλμ βόρεια της Στοκχόλμης, στη φίλη μου.
Τις προηγούμενες φορές, είχα πάει χειμώνα. Ασπρο χιονι παντού.
Μια πρασινάδα στο τέλος αυγούστου στο χωριό και πέρα και δώθε.
Η λίμνη, το σπίτι και μετά ενας δρόμος που κατέληγε στον κεντρικό δρομο της κοινότητας.
Δίπλα στο σπίτι, μπροστά, ήταν το συνεργείο γκαράζ του άνδρα της.
Ανάποδα.
Ο κεντρικός δρόμος της κοινότητας, στρίβει στον εσωτερικό τους δρόμο, δεξιά κι αριστερά δένδρα και δάσος και μετά αριστερά η σέρα και δεξιά το συνεργείο, το γκαράζ ύστερα και το σπίτι στο βάθος, πίσω η λίμνη. 
Ερημια στον κόσμο τους. χώρος να κανεις πάρτια.

Περπατάμε στον εσωτερικό τους δρόμο και μου λεει ο Σουηδός. "μην φας απο αυτές, εχουν καυσαέριο.....εχουμε άλλες μπροστά στις γλάστρες". 
 Ψάχνω το καυσαέριο, τι να μην φάω και βλέπω στην ακρη της ασφάλτου κατι τοσες δα. Γελάμε με την φιλενάδα μου, γιατί εμείς τα τσιμεντόπεδα, στην Φυλής δεν είχαμε φράουλες. Στην εποχή τους κι άν εφθαναν πολλές Αθήνα.

Ποσο καυσαέριο εχει ενα αυτοκίνητο δικό τους που μπαινοβγαίνει δυο τρείς φορες την ημερα και αν και 3-4 αυτοκίνητα ολη την εβδομάδα στο συνεργείο. 
Αλλα αυτοί ετσι το έχουν. 
Κατακάθαρη η ατμόσφαιρα, οι φραουλίτσες ζηλευτές και το καυσαέριο καυσαέριο!!!!

Στις γλάστρες μπροστά στο σπίτι και φάτσα στην λίμνη, οι φράουλες οργίαζαν!
Γιομάτες κάτι τεράστιες γλάστρες, στολισμένες με κατακόκκινες μπιλίτσες.
Απλώνω εγω? μπααα. κι άμα δεν είναι πλυμένη, περνώ δίπλα της κι ουτε καλημέρα.
Πέρναγαν ολοι, τσίμπαγαν και ξανα και ξανά. Οπως και τα μπέρια.
Τρείς κουταλιές της σούπας, για μια φράουλα, η Βασιλικούλα.


Ειναι υγιεινές κι έχουν βιταμίνες για μας τις γυναίκες. Αν πρόκειται να τρώω τρια κιλά ζάχαρη για ενα κιλό φράουλες, ας το...

Θάθελα ναχα στην γλάστρα αλλα εχουμε ζέστη. δυστυχώς στην πόλη.

Τις καμαρώνουμε λοιπόν κι ας τις φάνε άλλοι.




12 σχόλια:

  1. εγω για να τις φάω σκέτες τη ρίχνω τη ζαχαρίτσα μου!τώρα με περιμένουν στον Πύργο για να τους φτιάξω μαρμελάδες ...αλλά δε νομίζω!μετά απο τόση κλεισούρα εδώ ,θα κάνω τις βόλτες μου εκεί χαχαχα
    θέλω να πάω Σουηδία!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι με ζάχαρη, αυτό λιέμε.
      Δε ενα μήνα Σουηδία, να ζεστάνει λίγο!

      Διαγραφή
  2. ποτέ δεν τις έτρωγα με ζάχαρη,σκέτες μου αρέσουν.
    τώρα τις τρώω με γιαούρτι ένεκα ξέρεις γιατί....
    επίσης έχω φάει γλυκό του κουταλιού νομίζω στου αρραβωνιάρη από την μαμά του μαλεράκου μας και δεν παιζόταν!!!

    φραουλένια φιλάκιαααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συ σαι εγκρατής,το γνωρίζουμε!
      εεε κι εγω φτιάχνω οταν εχω κέφια. Επίσης με πιπέρι τσατνεϊ εξαιρετικό!

      Διαγραφή
  3. Μμμμμ! Φραγκολίτσες φρεςςςςς και κατακόκκινεςςςς! Ποιός θέλει τη ζάχαρη με τέτοιες ομορφιέςςς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απαντήσεις
    1. Είσαι γλυκοδόντικο ζουζούνι!

      Διαγραφή
    2. εεε γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε ?

      Διαγραφή
  5. Αααααα όλα κι όλα! Κι εγώ την φράουλα με την ορμόνη της την θέλω!
    Και την ντομάτα επίσης! Όπως μάθει κανείς. Είναι θέμα συνήθειας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι θέμα πόλης, πάει και τελείωσε !

      Διαγραφή
  6. Οσες φορές το προσπάθησα δε μου βγήκαν καλές... κάτι μικρές και σαφρακιασμένες αν και ήτανε νόστιμες... είναι δύσκολο φυτό ξέρεις...

    Φιλάκια και καλό ξημέρωμα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ετσι μικρές ειναι οι αυθεντικές!
      μια χαρά φυτό, αρκείνα έχει συνθήκες κατάλληλες.
      καλε τι κανεις με το μάτι το πισί 1.08?

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.