Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Εφερα αναμνήσεις....



Οι αναμνήσειις ερχονται καμμιά φορά απο εκει που δεν το περιμενει κανείς.

"ειναι θέμα ευγένειας" ειπε η Αννούλα μας. 
Ομως εγώ εκλεισα πονηρά το μάτι στην άλλη Αννούλα μας γλυκειά που μου είπε προτείνοντας το κουτί:
"Εφερα αναμνήσεις"..



Μένω άφωνη. Η σακούλα έγραφε Τάσος, με καλλιγραφικά γράμματα. 
Τα γνωστά γράμματα της νιότης μας. Εκεινης που δεν ξανάρχεται, ομως μας έχει χαρίσει τόσα πολλά που εχουμε να ακουμπάμε. 
Πάντοτε λέω πως ειναι τυχερός οποιος έχει ανανμνήσεις να ακουμπήσει. Σκέψου το. 

Ανοιξα την σακούλα, αν και ήξερα. ανοιξα το κουτί και μου χαμογέλασαν τόσα χρόνια πίσω. 

Ηταν 30 χρόνια (και 20 πενήντα και κάτι ψιλά μην μου κουράζεσαι στην πρόσθεση) τότε που αγοράζαμε με το χαρτζιλίκι απο ένα νεγράκι και το τρώγαμε στο ποδι. 

Απο τότε που η Γλυφάδα ήταν η βόλτα μας τα απογεύματα του Σαββάτου και της Κυριακής.
Απο τότε που οδηγήσαμε πρώτη φορά και γελάσαμε περνόντας λιγο πριν την πλατεία και αναφωνήσαμε ολοι μαζί. "Τα μαριδοτηγανιστήρια" που έλεγε η θεία Μαρία, που πήγαιναν στα νιάτα τους κι αυτοί. Προ αμνημονεύτων.

Η Γλυφάδα, την οποία επισκεπτόμαστε δια μπιφτεκάκι (άααλλη μεγάλη αγάπη) και δια νεγράκι. Πέραν τούτου, βολτάραμε στην παραλία για το καλό, πάντοτε.

Κοίτα πως μου κατήντησαν την Γλυφάδα μας. Κοίτα πως δεν μπορείς ούτε να παρκάρεις, ούτε να περπατήσεις. Κοίτα κοίτα. Τίποτα δεν ειναι ίδιο. 

Κι ήρθε η ανάμνηση, εφθανε ενα νεγράκι (καλε πολλά ήτανε μέσα) στο παλιό στυλ για να με κάνει να γιομίσουν τα μάτια. Να φουλάρουν γλύκα. Τρούφα και σοκολάτα.

Ηταν το χέρι που τα έφερε, ήταν το μυαλό που το σκέφτηκε. Ηταν μια χειρονομία ευγενείας, που δείχνει άνθρωπο με αισθήματα και καλοσύνη. Ανθρωπο που υπολογίζει τον συνάνθρωπο και τον τοποθετεί στο ψηλό σκαλοπάτι.

Ειναι μια "μυστική" συνεννόηση με τους ανθρώπους που ταιριάζεις και μπορείς να λες και κάτι παραπάνω. Να σε νοιώθουν και να τους νοιώθεις "δικούς σου".

Σε ευχαριστώ πολύ για την ανάμνηση που μου χάρισες!!!!!!
βασιλικούλα .

10 σχόλια:

  1. Αυτό το κείμενο το βρήκα εξαιρετικά όμορφο και εξ' ίσου συγκινητικό (να σημειωθεί ότι δεν συγκινούμαι εύκολα) και γι' αυτό το λόγο θα το κλέψω και θα το δημοσιεύσω από το βλογ μου.
    Δεν σε ρωτάω. Απλώς σε ενημερώνω για να μην βρεθείς προ εκπλήξεως!
    Και πάλι καλημέρα σας!

    ΥΓ. Δεν ξέρω για εσένα, ο κ. Μήτσος, πάντως, βρίσκει αμέσως να παρκάρει στη Γλυφάδα! Χο χο χο χο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς την, καλημέρα! Εντάξει το γνωρίζουμε πως δεν συγκινήσαι ευκόλως. Εντάξει το γνωρίζουμε πως ότι θέλεις κανεις.
      Ευχαριστώ και πάλι καλημέρα σας !!!


      υ.γ. Ναι οταν πάει στις 9 το πρωί βρίσκω κι εγώ!

      Διαγραφή
  2. τι ωραία που είναι τα νεγράκια.
    ομολογώ πως δεν έχω φάει τέτοιο γλυκό,φαίνεται καταπληκτικό όμως!
    πολύ όμορφη χειρονομία της μελισταλάχτου και του κυρίου μήτσου!

    καλημέρες και φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά θα φας, το πιάσαμε το συνθηματικό
      Εσύυυυυ εσυυυυ να τα βλέπεις αυτά!
      που στάζω μέλι την ανεβάζεις, μελισταλάχτου την κατεβάζεις!!!!
      εσύυυυυ
      αλλά τέτοια εισαι γι αυτό δεν σου έφερε......

      Διαγραφή
    2. δεν είναι απλώς νεγράκια. Ειναι τα νεγράκια του Τάσου να ξηγιόμαστε

      Διαγραφή
  3. Να σου στείλω κι ένα Tim's των αναμνήσεων να κάνει παρέα και ξέπλυμα στο νεγρακι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παίζεις με τον πόνο μου!, άτιμη!

      το διάβασα εχθε΄ς απο το κινητό το σχόλιο σου και ετρεξαν τα σάλια μου!


      κι εγώ θα σου στείλω βίρτσουαλ, πάστες απο τον Τζιώτη να μάθεις !
      χι χιχι

      Διαγραφή
    2. και μια και θα κάνεις τον κόπο κι ενα μποστον κριμ περικαλω΄! χι χι χιι

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.