Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

Ολα μαζί

Eγραψα για τους προγόνους και πόσο τους θαύμαζα. Ολους. Τον καθένα ξεχωριστά και όλους μαζί. Απο τις αφηγήσεις των παππούδων. Που κι εκείνοι περήφανοι ήταν για τους γονείς τους και τους θείους και και και .

Μ' αρέσει να το ξεψαχνίζω το κάθε θέμα και να μαθαίνω. Να έχω αποδείξεις για το κάθε τι. Και να κρατώ ενθύμια για τις επόμενες γενιές.

Μια σκρόφα, προ καιρού στο μπλόγκ της περτικαλιάς περούκας, αυτής που επειδή αντιμίλησα, είπε επιτιμητικά "αυτή ειναι η συμπεριφορά, της Αθηναϊκής νεολαίας" και της απάντησα στο μεηλ της.  "εγώ δεν εκανα καμάκι όπως παινεύεσαι εσύ, ούτε στον άνδρα μου, ούτε σε άλλον προσφάτως, λοιπόν μόκο"... οχι που θα μου πούνε κιόλας. 
κάτι έγραψα για τους προγόνους και μου επετέθη με το "να κοιτάς τα μούτρα σου και άσε τους προγόνους στους τάφους τους" κατι τέτοιο... Εκνευρίστηκα και η άλλη με την περούκα, δεν πέρασε το σχόλιο μου. Την απάντηση μου.

Εδώ θα την δώσω. Στην αλανιάρα κότα, που πήγε να μου την πεί... (είναι που δεν ξέρω και βρωμόλογα) Ούτε και θυμάμαι, πως την έλεγαν... αλλά είναι μιας συνομοταξίας ολα αυτά τα σερνάμενα δω μέσα. 

Οσο περήφανη ειμαι για τους προγόνους μου, άλλο τόσο περήφανη ειμαι για μένα και τους εν ζωή συγγενείς μου. Και τους τιμώ ολους ζώντας και νεκρούς.
Οπως με τιμούν και αυτοί. Με κάθε τρόπο. 

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι και μια οικογένεια που είχε και μου έδωσε πολλα. Υλικά και ψυχικά. Δόξα τω Θεώ, μια χαρά με μεγαλώσανε με σχολεία ιδιωτικά και γλώσσες και με κάνανε άνθρωπο ικανό να σταθώ στην κοινωνία.

Μεγάλωσα στον υάλινο κώδωνά μου προστατευμένη απο κότες αλανιάρες. Και άλλα είδη. Δεν ξέφυγα απο τις παιδικές παρέες και βαδίζουμε μαζί.

Λίγοι κι εκλεκτοί αυτοί που ήρθαν κι έμειναν στην πορεία της ζωής. Και απολαμβάνουμε τώρα. 

Οπως βαδίζω και ξέρω ποιά και τι είμαι, έτσι απολαμβάνω φίλους γνωστούς και συγγενείς. Οποιος βρέθηκε στο δρόμο μου και μου φέρθηκε άσχημα... ναι ναι όπως αυτή με την περτικαλιά περούκα, η άλλη σκρόφα, μια άλλη με τις βλακείες της κι άλλοι κι άλλοι, ήταν όλοι άνθρωποι απο εδώ μέσα. Απο εδώ, που χύμα, οποιος θέλεις μπαίνει και βγαίνει.

Δεν επιτρέπω σε κανέναν να μου χαλάει την γαλήνη μου. Δεν επέτρεψα ποτέ σε κανέναν να ανακατευτεί στην ζωή μου. Οι απόψεις μου ειναι δικές μου και σ' όποιον αρέσω. Δεν ζήτησα την φιλία κανενός. Με πλησιάζουν οι άνθρωποι... δεν τους πλησιάζω εγώ. Κι αν μου κάνουν μένουν. Και τους ευχαριστώ πολύ. 

Στο περίφημο φατσοβιβλιο, υπάρχουν εξαιρετικοί άνθρωποι, που προσπάθησαν να γίνουν φίλοι μου, δεν ξέρω τι εκτιμόντας... αφού δεν με γνωρίζουν παρά απο ένα σχόλιο. Αρνήθηκα πολύ ευγενικά. Και το εκτίμησαν πάλι, ζητώντας συγνώμη.

Αχταρμάς δεν ήμουν ποτέ. Ούτε αρπαχτές εκανα.... Είμαι απο σπίτι με τρόπους.
Και σ' όποιον αρέσουμε. Να θυμηθώ να σου φωτογραφίσω και την τζινέβρα.



10 σχόλια:

  1. Μόνο να μη συγχύζεσαι! Αν πάλι δε συγχύζεσαι, βρίζε ! Είναι ψυχοθεραπευτικό. Αλλά μην περιμένεις από κάποιους να αλλάξουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Merci ami!
    Δεν θα αλλάξουν ειναι το μόνο σίγουρο. Μακριά απο εμενα... που τριγυρνάνε σαν μελιτσούλες, δω πέρα..!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. οχι πως? πήγαινε και στο καινουργιο να δεις κι άλλα. Αμάν πιά με δαύτους ολους εδώ μέσα.

      Διαγραφή
  4. τι είναι ντζινέβρα;;;
    έχω απορίες, να μην το πω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι οι κανάτες που ονομάζονται Κόρες.
      θα την δεις. σγα θα την φωτογραφίσω.

      Διαγραφή
  5. συμφωνώ μαζί σας και επαυξάνω...εαν θες να σου μάθω εγώ να βρίζεις!!!!

    φιλάκιαααααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ολο λόγια είσαι, κι εσύ... δεν είδα φροντιστήριο.

      Διαγραφή
  6. Απαπα!!! Φαντάσου νεύρα που θα είχες αν σου δίνανε όταν ήσουν μικρή κανονικό καφέ και όχι Ιορδάνη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπα, εμενα ο καφές με κοιμίζει. Να εχθές το βράδυ, είχα πιεί καφέ και δεν πα, να βαρούσες ντλίν εσύ.... αποκοιμήθηκα!!!!

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.