Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Εγκαινισμός αύριο

οπως λέμε εκκλησιασμός και αγιασμός. 
Θα κάνουμε επίσημα εγκαίνια στο καφέ. Γιατί υπάρχει εγκαινιασμός, που το θες σωστό?
Τι έτσι? να μην κεραστούμε ελευθέρως? να μην κάνουμε ενα μπρεκ φαστ, ενα τσιμπημα το μεσημέρι. Τρεμεεεεενς, εχει και τυρόπιτα, οχι δημητριακα δεν βρήκα γι αυριο. 
Οι αλλες ολες που κάνετε διαροφή, εχει να κεραστείτε. Κάτι αγγούρια να, με το συμπάθιο. 
Αμαν να δω πόσα γραμμάρια θα χάστε πιά !!! απο Δευτέρα, αυτή την εβδομάδα, δεν σας αφήνω να αγιάσετε. Οχι κυρά μου δεν έχει φακή, μα φακή θα σε κεράσω. φέρε το ταπεράκι σου, ουφού@!

τι λέγαμε... με αποσυντονίζουν και δεν θυμάμαι.
α, ναι, εγκαίνιο. Και κοίτα... σιδέρωσες το τζήν? δεν σιδερώνεται, αλλά βάλε ενα κάτι τις κι εσύ πιο....πιο. Κατάλαβες. Εγκαινιο έχουμε... ενα τακούνι, μια γόβα. ενα κάτι πιο απο αυτά της καθημερινής. Να εγώ, κοίτα με, απο κάτω προς τα πάνω (να σου φανώ και ψιλή (που εχασα 3 πόντοι, λόγω γήρατος), εβαλα δύο μπλάνικ, ενα αρμάνι, ενα χαρμάνι στο χέρι, απο τα καλά της μπραζίλ. Φορώ και καπέλο με φτερό και είμαι έτοιμη να σε υποδεχτώ. αα, δε καπινίζω, αλλά έχω πίπα μακριά ελαφαντόδοντη. Τι με θαρρείς.

Το μαλλί είναι ρόζ αστραφτερί. Να μην έχει καμμία άλλη τέτοια απόχρωσις. Με την πλέμπα, θα κάνουμε εγκαίνια, θα μου πεις. ε, ξόφαλτσα περνάει και τίποτα..
ας είμαι διαφορετική.

Α, εχω βάψει το νυχαλάκι, μπορντοροδακινί. πρόσεξε, ειμαι σε μια νεανική ανοιξιάτικη απόχρωση. 

Αυτό που φορώ το βλέπεις? Κόκκινο της φωτιάς κάτω και ανεβαίνει σε λουλουδια και καταλήγει ροζουλί! τέλος πάντων μεταξωτό κινεζέ... τι θαρρείς. 

Ετοιμη έτοιμη, στο σαλόνι στρωμένη. Απο πρωίας. Με τον μπλάνικ στο πόδι είπαμε (πως τα γράφω, πως τα γράφω, η άτιμη, να παρεξηγηθώ).

ο φωτογράφος, έτοιμος για μεγάλες πόζες. Οι δουλες, φόρεσαν τις ποδιές και τρατέρνουν. Οι λακέδες, ανοίγουν τις πόρτες και παίρνουν τα παλτά. εγώ παλτά το λέω να με αντιλάβεις.
Λακέδες, είπα. ο λακες. λακέρδα, δεν κερνάει το μαγαζί.

Ετοιμάσου λοιπόν, αύριο ειναι η μεγάλη ημέρα στο καφέ. 

Οχι επίσημες προσκλησεις δεν θα σταλούν. ή μήπως.... ναι ίσως...σε μερικές, που τις πονάνε τα ποδήματα, κάτι ώρες. Και στις άλλες, που διαιτεύουν. 
Ξέρω, ο κυρ Βάντης, θα θελησει κοκορέτσιον, αλλα δεν σε είδα να φέρεις καναρνί κέραμα... αϊντα μ.

  



6 σχόλια:

  1. Κέρασμα δε θα σου φερω,αλλά θα σου βάλω να χορεψεις Καραγκούνα ηλεκτρική!:) http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=kVTPiDhFy3E

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ok, δικέ μου, θα την αναρτήσω αύριο. να παίζει και μια μουσική τέλος πάντωνε, στα εγκαίνια.
      ευχαριστώ πολύ

      Διαγραφή
  2. χμμμμμμμ, και εγώ νόμιζα πως θα κάναμε κανένα σουαρέ για το καινούργιο βλόγκιον!

    τι στο μιλητό και στο γραπτό;;; να μαζευτούμε να το γλεντήσουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αααα εσύ νόμιζες. ο νους σου στο σουαρέ, μουαρέ ταυτά και τέτοια... καλά.
      μια χαρά γλεντάμε έτσι ~~```

      Διαγραφή
  3. Καλοτάξιδο να ναι και για σένα θα φάω αύριο - χαλάλι η διατροφή - νοερώς ε; Έχω και ταξίδιον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ναι μην φας βαριά και χαλάσει το ταξίδι. Πως θα μετράς γριές μετά... οκ, περιμενω λοιπόν ~!
    τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.