Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2013

γκόιννννγκοιννννγκοιιιιν

ντιν ντον, γκλιντ μδφποιςοδφλκξσδκλφξςποειρκάλσψνμν
κξκλξδφλκσξδ04ςπςιροπε-249ς85903.,ω.χ,ωκξηργ
ποι0998ςξγα΄λκδλκλβ,.χψμνω.ψ-03ρησλα'-ς-0κξπιθτθην9π4ι

το χαλάζι, έπιπτε επι των κεφαλών μας. επι του δρόμου, αήρ φυσουσε. ολοι το ζήσατε, εγώ τρόμαξα πολυ, μέσα στο αυτοκίνητο, με ολο το θραβαλιτό, που βάραγε, σαν βομβαρδισμός, το δρόμος κάτω γεμάτος, θα γλιστρίσω, δεν θα πάω πάνω στα νιάτα μου. Για ενα τέταρτο, τα είδα όλα. το κινητό να μην πιάνει.
10 κλήσεις μου εκανε το κινητό σου, μου είπε. Δεν σου τις έκανε αυτό, εγώ σου τηλεφωνούσα γιατί φοβόμουν! απάντησα, ολο θάρρος.

Καλέ, εμεις παιδιά τσιμέντου, κόντρα πόλη μεριά, που να ξέρουμε απο χαλάζι.
ο δρόμος ανηφορικός, στο Λητώ, να μην μπορείς να σταματήσεις πουθενα.

εχω ενα αρχείο ήχου, λες και βομβαρδίζεται η Συρία... ρε τι πάθαμαν.

αλλά ομολογώ εγώ τρόμαξα πάρα πολύ. Μα πάρα πολύ. Και τι να κάνεις.... θα περάσει. Ολοι το ίδιο πάθαμαν. Εκεινη την ώρα, σκέφτηκα, πως είναι να έρχεται το εγκεφαλικό. Ετσι ακριβώς.

τρομάρα και των γονέων. Εγώ δεν τρομάζω. αλλά με έπιασε που δεν δούλευε το κινητό.

πάει πέρασε κι άλλο κακό να μην μας εύρη!

2 σχόλια:

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.