Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

αντε γειά !

Στου παραδείσου, τα μπουζούκια θα με πας,

πριιιιτς, σιγα δεν με πας πουθενά.
Εδώ θα μείνω.
εδώωωω λέμε.
 Ηθελες κι έφυγες, στο καλό και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Ούτε μνημόσυνα. Δεν έχει νόημα. Ενα κερί και μετά σιωπή.

Πω δεν πω, θυμηθώ δεν θυμηθώ, δεν έχει νόημα. Οποιος φεύγει πίσω δεν γυρνά. Δεν θα αλλαξει αυτό. πάει και τελείωσε.

Τι, πρέπει να σε θυμαμαι την ίδια μέρα που έφυγες? δεν έχω μέρες να θυμηθώ, μνήμες να περιγράψω? εχω και περίσσευμα.

Λοιπόν? τι ειναι μια μέρα, μπρος σε μια ζωή που ζήσαμε... τίποτα.

Αρα δεν θέλω την συγκεκριμένη να σε θυμαμαι. Σε θυμάμαι πάντα και σε ανακατώνω και στις συζητήσεις και σε περνάω και γενναιές 14 και 15 άμα λάχει. Βλήτο !

Τα παιδιά νομίζουν πως αποσιωπούμε τους νεκρούς. Απλά, το νομίζουν γιατί ειναι μικρά να τους εξηγησεις. 
Θυμουνται κι αυτά κι έχουν εικόνες. Πάρα πολλές. Χαρούμενες. Τι, θα ξεχάσει ο Νίκος, "είμαστε καουμπόηδες απο το Μεξικό"? με τίποτα... και τα γέλια και τα χοροπηδήματα... τίποτα δεν ξεχνιέται. Καλέ τα πακιάκια στο γάμο τα θυμάσαι? τι γάμος κι αυτός θεεεεεε μου? 

απλά διαφωνώ με το να σε θυμάμαι μια μέρα μόνο και αναγκαστικώς. Οποτε θέλω κι όποτε μου γουστάρει.

εγώ ειμαι αλλιώς. εμείς είμαστε αλλιώς. ουφού!







4 σχόλια:

  1. να πω οτι κατάλαβα; δε θα το πω.
    να πω πως με κάποιον κόβεις διπλωματικές σχέσεις; θα το πω και ας είναι λάθος!

    αλλά και πότε κατάλαβα τι ακριβώς θες να πεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οχι δεν κατάλαβες! ακόμη μία φορά!
    Τι να κάνω, ειναι κομπλικέ η σκέψη μου!
    σε πεθαμένο αναφέρομαι!
    μάααααααααααατς

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.