Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

και εις άλλα με υγεία !

Γιαγιά και εγγονή, με εξόντωσαν. Χαλάλιν τους, βεβαίως, αλλά... ξεπατώθηκα!

Οχι δεν γκρινιάζω. Αλλά, σ' αυτό το σπίτι, μόνον εγώ μαγερεύω.

Ξεκίνησα με ενα μαραθώνιο, την Παρασκευή το απόεμα. Ηθελα φορέματα. Πάω χαλάνδρι - χαλάνδρι, μετά Golden, μετά ΑΒ, χαλάνδρι πάλι και καταλήγω σπίτι ενα πτώμα. Εντάξει συνέφερα.

Σάτερντει πρωίαν ? δεν θυμάμαι, κάποτε ξεκινώ σοκολατάκια. Μια συνταγή της Λαχανίδου, πολύ ωραία, εγώ δεν τα τρώγω. Δεν πειράζει.
Βγαίνω για τα πρωινά ώνια, πιάνω τις κουβέντες δω κι εκεί στη γειτονιά, θυμάμαι κι ένα κομμωτήριο γρήγορο, μια χαρά η πανούκλα. τι εγώ θάμαι χάλια? γιορτή εχουμε.
Πάω μια βόλτα.. για καφέ, οχι σιγά και να μην....
επιστρέφω, πίπτω ξερή για τον 3ωρο μεσημεριανό και ξαναπάω βόλτα.
Γυρνώ 8.30 και σηκώνω τα μανίκια.
Τιραμισού με φιλαδέλφια μη φτιάξεις. Δεν έχει κάνει εισαγωγή στο μασκαρπόνε...
Εφτιαξα τιραμισού... εγώ που ήξερα, είδα το λάθος του φιλαδέλφεια.
Ψυγειώνω το μισού και ξενικώ το χοιρινό. Βάζω φούρνο, τσατάρω να μην κοιμηθώ όρθια και πιφ, πέρασε η ώρα, ξεραίνομαι που θάλεγε η Ζαμπετά.

Κυριακή πρωίαν απο το χάραμα. Αξημέρωτα. 8 ήταν, 8 παρά.. δεν ξέρω.

Να κάνω μια πιπερόπιτα, να κάνω και .... δεν θυμάμαι μη χέσω.... να διορθώσω το χοιρινό, μια μαλακία έγινε, η ιδέα μου να το πάρω απο τον καλό χασάπη... θα του πω τα δέοντα...  να ετοιμάσω να πακετάρω, να κεράσω.. καλέ, γιορτάζει η μανούλα... τα σοκολατάκια, τρώγωνται τρία τρία... μάτσα και μούτσα.. και λοιπά..

Φορτώνω και πάω θεία Χαρίκλεια τα δέοντα... στρώνομαι για κανα εικοσάλεπτο ΄μπούρου-μπούρου... και γυρίζω σπίτι να κάνω τις σαλάτες.

Η μικρή εορτάζουσα, στρωμένη με την τουαλέτα της, το δώρο. τραπεζάκι γιομάτο ψεύτικα βαφτικά, πιστολάκι που εργάζεται με μπαταρία, φωτάκια που ανάβουν, μουσική που παίζει. Πετυχεσιά το δώρο.
Ο Νίκος, παραλαμβάνει τα Μικυ Μάους, τα συλλεκτικά του, ο γαμπρός μου, εξερευενεί κουζινιακώς και η αδελφή μου "πεινάει" για μεζέ...

Στις τρείς παρά βιάζονταν. Εφυγαν, άντε να μαζέψεις, οχι δεν ξάπλωσα, ο θείος ζαχαροπλάστης, θαρχονταν... φτούουου. ερχονται και νωρίς.

Μα κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι κοιμόμαστε........

Ευτυχώς πήρα τα εύσημα για τα γλυκά και ησύχασα.

και εις άλλα με υγεία.

το πως δεν έγινα ρεζίλι, να τρέχω σαν τον Βέγγο και να ξεχνάω να τηλεφωνήσω στην μία και μοναδική Αννούλα του Νότου.... θα σς το πω αλλη ώρα.
Oμοίως πως ξέχασα και το μισό λεκανοπέδιο Νικους !

9 σχόλια:

  1. να τους χαιρεσαι,να μου στειλεις την συνταγη για τα σοκολατακια!!!!!!!!
    γιορτινα φιλακιααααααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να τους χαίρεσαι απαξάπαντες! Άντε και καλή ξεκούραση! Προλαβαίνεις-δεν προλαβαίνεις μέχρι τη γιορτή σου ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κυρά Γοργόνα..... δεν προλαβαίνω. Είναι Χριστούγεννα ο πατέρας και την άλλη μέρα Αμερικάνοι. άσε...
      στην γιορτή μου, τραπέζι δεν έχει !

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Σας Μερσούμε και σας φιλούνε αμφιτερομαγούλως και σταυρώτώς, αμφότεραι ομού μαζί τουγκέδερ παρέα.

      Διαγραφή
  4. Α πα πα, εγώ είχα τραπέζι και μαγείρεψα φυσικά, αλλά τα γλυκά από του Μπάλιου τα πήρα! Βαριόμουν να φτιάξω! χο χο!

    Ωραίο Άι-Βασίλη βλέπω εις την κορυφή του βλογ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηναααα, εχω εγώ Μπάλιο? εεε? δεν έχω.
      Αααα, οταν η Αννούλα, δίνει μενού τα θέλει όλα στο χέρι!

      Διαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.