Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

ναι????

Oρμώμενη... ωχ, πως το ξεκίνησα έτσι.
Διαβάζοντας μια ανάρτηση του αξιολάτρευτου Τremens, σχολίασα (και ποιός τους ακούει...), πως θαυμάζω μόνο τον εαυτό μου.

Δηλαδή, γιατί θα πρέπει να θαυμάσω τον συνάνθρωπο. Οχι... αγάπη μου. Εγώ και το εγώ μου και πορευόμεθα. Τι με νοιάζει τι κάνει ο άλλος? Οχι δεν είμαι αλληλέγγυα προς τον συνάνθρωπο. Σκοτίστηκα να θαυμάσω οτιδήποτε. Ενας Παρθενώνας κι ένα κάτι άλλο, άντε εντάξει.
Εγώ είμαι για μένα. Ρε άσε με που θα θαυμάσω τους γύρω.. ελα μου...

Μου λύνεις τώρα εμενα μια απορία. Βρέθηκε χειρόγραφο του Καραϊσκακη, προς τους Υδραίους, εν όψει, ξεσηκώματος. Και βγαίνει στον πληστηριασμό (πως γράφεται, δεν θυμάμαι).
Μπορεί καποιος να μου εξηγήσει, που βρέθηκε στον Οίκο τάδε ταδόπουλου, το χειρόγραφο και ποιος το είχε? γιατί φαντάζομαι δεν το είχε η κυρά μαρία με τον μπαρμπα τάσο! Θαρρώ, πως θα το είχαν στα αρχεία οι Υδραίοι. Και? ποιός πουλάει γμ την περιουσία του κράτους? Οχι πες μου ποιός.
και ξεκινά το σφυράκι απο 15.000. για τις επιστολές του Οπλαρχηγού. Ρε δεν μου γαμιέστε? Βγάζετε την περιουσία του κράτους στο σφυρί.
Αντί να την βάζετε σε μουσεία.

Η γιαγιά Βασιλικούλα, έλεγε πως στην μονή Τρομαρχιών στην Ανδρο, υπήρχε, τόοοοτε, που ήταν μικρή εκεί, ενα εγγραφο, με την υπογραφή του Παλαιών Πατρών Γερμανού, προς τον ηγούμενο της μονής, που του εσήμανε την αρχή της Επανάστασης. Το είχε δει και γινόταν συζήτηση γι αυτό.
Ξες, τόσο η γιαγιά, όσο και οι γονείς της, ήταν μορφωμένοι άνθρωποι. Ο πατέρας της Νομικός και η μητέρα της απο γαλλικό σχολείο.

Κανας ζαβαντριώτης, θα το βούτηξε και ποιός ξέρει που είναι.

Οταν προ ετών, τόλμησα να το συζητήσω στην βιβλιοθήκη, στη Χώρα, την Καίριο, ο συγχωρεμένος (ο ηλίθιος όμως)  Πολέμης, που να μην λειώσει, είπε πως μια γιαγια δεν μπορεί να ξέρει.
Ποιός ξέρει τι είχε 'φάει" με 100 κουτάλια κι αυτός. στο διάλο πως νευριάζω... Μάταια του έλεγα, ποιά ήταν η οικογένειά μου. Με την αγένεια που διέπει τους ζαβαντριώτες και μάλιστα τους χωριάτες, μου εστρεψε και έφυγε.
Το ότι με συνεχάρη κάποιος στο καράβι, της επιστροφής, με έκανε να αναθαρρίσω, αλλά με τους μικρούς ανθρώπους δεν θα βρείς άκρη.

και διαβάζω εχθές για τα γράμματα (ο θεός να τα κάνει, που ήξερε και γράμματα), του Οπλαρχηγού.

Και μου λέγεστε Έλληνες. Αντε.

4 σχόλια:

  1. Αυτό με τον Π.Π. Γερμανό περίεργο μου φαίνεται. Σύμφωνα με τους πιο ρεαλιστές ιστορικούς, το παπαδαριό δεν είχε καμία πρόθεση να αρχίσει επανάσταση και ούτε ο ΠΠΓ σήκωσε κανένα λάβαρο και ότι όλα αυτά που μας έμαθαν είναι ψέματα και τα έβγαλε η εκκλησία για να μας καθίσει στο σβέρκο (όπως και κάθισε...).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δηλαδή τι θες να πεις;
    Δεν θαυμάζεις λίγο την Αννούλα που πήρε το απολυτήριο;
    Δεν θαυμάζεις τον καπετάνιο για το εξαιρετικό ρύζι που φτιάχνει;
    Δεν θαυμάζεις την γιαγιά Βασιλικούλα;
    Νομίζω ότι όλο και κάποιους θαυμάζεις κι εσύ κι ας μην το παραδέχεσαι.

    Για τα υπόλοιπα του Καραΐσκάκη, δεν ξέρω.
    Άσε που από Ιστορία είμαι αδιάβαστη, ίσως γι' αυτό να θαυμάζω και όσους ξέρουν από Ιστορία!
    Φιλάκια! Δύο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Heliotypon, καλώς ήλθες, έστω κι αργά! και δεν έχω ενα νεραντζάκι κιόλα!

    Τι να σου πω... το είχε δει η γιαγιά... πο κει και πέρα...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αθηνααααα,
    κι έλεγα, ποιός θα μου το πετάξει καταμούτρως.
    Οχι, δεν θαυμάζω κανέναν ειπα. Το απολυτήριο, εγώ το πήρα, αν θυμάσαι.
    Το ρύζι, δεν το πολυτρώω.
    Η γιαγιά Βασιλικούλα, ολο "το προικόο μου" έλεγε και με νευρίαζε.
    Δεν θαυμάζω κανέναν.
    Την Βασίλω και να την χαίρομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.